شمارهٔ ۶
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از ساقی میخواهد تا شرابی مخصوص و عاشقانه را به او بدهد و او را در عشق زنده و شاداب کند. او به عطر و بوی خوش شراب اشاره میکند و از ساقی درخواست میکند که هنر و زیبایی را به او بیاموزد. همچنین به زلفهای او که نشانی از جذابیت و فریبندگی دارد، اشاره میکند و از او میخواهد که مسیر خوشی و شوق را برای او هموار کند. در نهایت، شاعر وضعیت مستی و شور را توصیف میکند و از ساقی میخواهد تا او را در این حالت غرق کند.
می ده ای ساقی که می به درد عشقآمیز رازنده کن در میپرستی سنت پرویز را
هوش مصنوعی: ای ساقی، شراب خاصی به من بده که عشقم را دوباره زنده کند و سنت پرویز را در نوشیدن شراب زنده نگه دارد.
مایه ده از بوی باده باد عنبربیز رادر کف ما رادی آموز ابر گوهربیز را
هوش مصنوعی: ما را از عطر خوش باده و عطر مشک سیراب کن، تا بتوانیم از این نعمتها بهرهمند شویم و با آنها دلخوش باشیم.
ای خماندرخم شکسته زلف جانآمیز رابر شکن بر هم چو زلفت توبه و پرهیز را
هوش مصنوعی: ای زلفی که به شکل خمیده و شکسته است و دل را به خود جلب میکند، مانند زلفهای تو، درهم و برهمی که همچون توبه و پرهیز به هم پیچیده شدهاند.
چنگوار آهنگ برکش راه مستانگیز راراه مستانگیز بر زن مست بیگهخیز را
هوش مصنوعی: ساز را به صدا درآور و مسیری جذاب و دلانگیز را برای او بیاور، همان راه دلانگیز را برای او که در مستی و شگفتی به دنبال زیبایی است، بگشا.