ظهیر فاریابی

ظهیرالدین ابوالفضل طاهر بن محمد فاریابی (۵۵۰ تا ۵۹۸ ه.ق) در فاریاب (نزدیکی بلخ) متولد شد. او از قصیده‌سرایان بزرگ و بلیغ اواخر قرن ششم است که نقش مهمی در تحول و پیشرفت غزل فارسی ایفا کرد. او مدتی در نیشابور زیست و پس از وفات در مقبرة‌الشعرای تبریز به خاک سپرده شد.