صفی علیشاه

میرزا حسن اصفهانی با تخلص صفی و ملقب به صفی‌علی‌شاه (۱۲۵۱ تا ۱۳۱۶ ه.ق)، قطب درویشان نعمت‌اللهی و از شاعران بزرگ صوفی‌مسلک در سده‌های اخیر بود. پدرش بازرگان بود و او کودکی را در یزد گذراند. او در نظم انواع شعر مهارت کامل داشت.