امیر معزی

امیر ابوعبدالله محمد بن عبدالملک معزی نیشابوری، شاعر پارسی‌سرای ایرانی بود. پدرش (برهانی) از شاعران دربار الب‌ارسلان بود و در اوایل پادشاهی ملکشاه سلجوقی درگذشت. پس از او، محمد به جای پدر وارد خدمت ملکشاه شد و تخلص «معزی» را از القاب این سلطان (معزالدین) وام گرفت.