شمارهٔ ۷۸
هوش مصنوعی: شاعر در این شعر از عشق و محبت عمیق خود به معشوق سخن می‌گوید. او عشقش را مانند نوری روشن، که واضع و اطمینان‌بخش است، توصیف می‌کند و نام معشوق را همچون نگینی ارزشمند بر روی دیده‌اش می‌بیند. این عشق برای او به اندازه جان و وفا به دینش اهمیت دارد. شاعر از دوری و غم عشق سخن می‌گوید و به معشوق درخواست می‌کند که از صحبت نااهلان دورش کند. او همچنین به امید وصال معشوق اشاره می‌کند که به زندگی‌اش معنا می‌بخشد و یادآور می‌شود که مرید بودنش از همان ابتدا واضح بوده است. در نهایت، او به عمق این عشق اعتراف می‌کند و نشان می‌دهد که این ارتباط برایش بی‌پایان و مقدس است.
اندر دل من عشق تو چون نور یقین استبر دیدهٔ من نام تو چون نقش نگین است
هوش مصنوعی: در دل من عشق تو همچون نوری روشن است و در چشم من نام تو مانند یک نقش زیبا و باارزش دیده می‌شود.
در طبع من و همت من تا به قیامتمهر تو چو جان است و وفای تو چو دین است
هوش مصنوعی: در دل و تلاش من، تا پایان عمر، عشق تو همچون جانم است و وفاداریات برایم همچون دین میباشد.
تو بازپسین یار منی و غم عشقتجان تو که همراه دم بازپسین است
هوش مصنوعی: تو آخرین محبوب من هستی و غم عشق تو روح من را همراهی می‌کند که با هر نفس دوباره زنده می‌شود.
گویی ببُر از صحبت نااهل برِ مناز جان ببُرم گر همه مقصود تو این است
هوش مصنوعی: انگار اگر بخواهی، من از زندگیام دست میکشم و از هر چیزی که برایم عزیز است، فاصله میگیرم، تا فقط تو را راضی کنم.
آن را که غرض صحبت دیدار تو باشداو را چه غم تاش و چه پروای تکین است
هوش مصنوعی: هرکس که هدفش از صحبت، دیدار تو باشد، نگران تاش و دلشورههای شخصی دیگران نیست.
امّید وصال تو مرا عمر بیفزودخود وصل چه چیز است که امید چنین است
هوش مصنوعی: امید دیدار تو به من زندگی بیشتری داد، اما خود این وصال چه ارزشی دارد که اینقدر امیدواری به آن دارم؟
گفتم که تو را بنده نباشد چو سنایینوک مژه بر هم زد یعنی که همین است
هوش مصنوعی: گفتم که تو به کسی وابسته نیستی، اما او با یک حرکت کوچک از مژههایش نشان داد که وضعیت همینطور است و حرف من را تأیید کرد.