شمارهٔ ۹۸
هوش مصنوعی: این شعر به توصیف زیبایی و عشق می‌پردازد. شاعر می‌گوید که اگر خداوند زیبایی را بنویسد، دیگر نیازی به آرایش‌گری نیست، چون زیبایی واقعی خود را به نمایش می‌گذارد. او همچنین اشاره می‌کند که زیبایی هر لحظه مانند ماه از دلبر بیرون می‌آید و نیازی به زحمت برای فراهم کردن آن نیست. او در ادامه می‌فرماید که هرگز زیبایی کسی زشت نمی‌شود و اگر عشق واقعی وجود داشته باشد، زیبایی همواره باقی می‌ماند.
شاعر به تقابل عشق و دیو اشاره کرده و می‌گوید که اگر کسی با دیو در تضاد باشد، در باطن خود نیز زیبایی نخواهد داشت. او می‌گوید که کسانی که به زیبایی واقعی دست پیدا نمی‌کنند، به آنچه واقعی نیست، دل خوش می‌کنند و تنها ظاهر را می‌بینند. در نهایت، شاعر به افراد هشدار می‌دهد که به دنبال زیبایی و عشق حقیقی باشند و از وابستگی به ظواهر بپرهیزند.
آنرا که خدا از قلم لطف نگاردشاید که به خود زحمت مشاطه نیارد
هوش مصنوعی: آن کسی که خداوند با مهربانی و لطف خود بر او تأثیر بگذارد، شاید به زحمت و تلاش زیادی نیاز نداشته باشد تا خود را زیبا کند یا به دیگران نشان دهد.
مشاطه چه حاجت بود آن را که همی حسنهر ساعت ماهی ز گریبانش برآرد
هوش مصنوعی: زیبایی او به گونهای است که نیازی به آرایش ندارد، زیرا هر لحظه با درخشش وجهش، زیباییاش خود به خود نمایان میشود.
انگشت نمای همه دلها شود ار چهناخنش نباشد که سر خویش بخارد
هوش مصنوعی: اگرچه ناخن ندارد که خود را بخاراند، اما باز هم میتواند جلب توجه کند و مورد توجه دیگران قرار گیرد.
با زحمت شانه چکند چنبر زلفیکاندر شب او عقل همی روز گذارد
هوش مصنوعی: با تلاش و سختی، شانه می‌کند به دور زلفی که در شب او، عقل و فکر روز را به تبعیت خود میکشاند.
مشاطه نه خام آید جایی که بدانجاینقاش ازل بر صفتش خامه گذارد
هوش مصنوعی: آرایشگر در جایی که اولین نقاشی عالم هستی بر آن خط کشیده، ناگزیر دستپرورده و بیتجربه نمیتواند باشد.
کی زشت شود روی نکو ار بنشویندکی خشک شود طوبی اگر ابر نبارد
هوش مصنوعی: هرگاه زیبایی بر چهره نیکو بنشیند، هیچگاه زشت نمی‌شود و اگر ابر نبارد، درخت طوبی هرگز خشک نخواهد شد.
ای آنکه همه برزگر دیو در اسلامدر مزرعهٔ جان تو جز لاف نکارد
هوش مصنوعی: ای کسی که در زمین وجودت، هیچ دیو منحرفی را نمیتوان یافت، جز لاف و ادعا، که کشاورز خوبی برای دین اسلام محسوب نمی‌شود.
مشاطهٔ تو چون تو بوی دیو تو لابدهم نقش ترا بر دل و جان تو نگارد
هوش مصنوعی: آرایش‌گری تو به اندازه زیباییات تاثیرگذار است و به یقین، تو نیز تاثیری عمیق بر دل و جان خود خواهی داشت.
کانکس که مر او را نبود جلوه‌گر از عشقشهد از لب او جان و خرد زهر شمارد
هوش مصنوعی: هر که دلش را از عشق خالی کند و زیباییهای عشق را نبیند، میتواند شیرینیها و لذتهای زندگی را تلخ و زهرآگین بیابد. عشق، جان و خرد را شیرین می‌کند و فقدان آن باعث میشود که زندگی به تلخی بگذرد.
وانرا که قبولش نکند عالم اقبالگر گلشکری گردد کس را نگوارد
هوش مصنوعی: اگر کسی مورد پذیرش و توجه جهان قرار نگیرد، حتی اگر به زیبایی گل هم درآید، هیچکس از او پاسخی نخواهد گرفت.
حقا که به مردم سقر نقد ببینیگر هیچ ترا حسن به خوی تو سپارد
هوش مصنوعی: واقعاً اگر حسن و زیبایی در نهاد تو نباشد، دیگران هم آن را در تو نخواهند دید و تنها ویژگیهای منفیات را خواهند دید.
هر روز دگر لام کشی از پی خوبیزین لام چه فایده کالف هیچ ندارد
هوش مصنوعی: هر روز سعی بکنی که خوبی را جستجو کنی، اما به خاطر نامناسب بودن آن تلاشها هیچ نتیجهای نخواهی گرفت.
آنجا که چنو جان طلبی یافت سناییجان را بگذارد چو تویی را نگذارد
هوش مصنوعی: در جایی که انسان به دنبال جان و زندگیاش باشد، سنایی (شاعر بزرگ) جان خود را رها می‌کند، اما کسی مانند تو را رها نخواهد کرد.