شمارهٔ ۱۴۸
هوش مصنوعی: این شعر به مفهوم وابستگی و خودشناسی می‌پردازد. شاعر می‌گوید که کسانی که از خود و حقیقت درونیشان آگاه نیستند، نمی‌توانند به درستی به خود وابسته باشند. او تأکید می‌کند که فرد باید از خویشتن خویش آگاه باشد تا بتواند حقیقت وجودش را درک کند. اگر کسی از خود بی‌خبر باشد، مرده‌ای بیش نخواهد بود. همچنین، اشاره می‌کند که در زندگی لازم است از قید و بندهای غیرضروری آزاد شویم و به جای این‌که به نگرانی‌های دنیوی بپردازیم، به حقیقت وجود خویش توجه کنیم. در نهایت، شاعر می‌خواهد تأکید کند که فقط کلامی ارضا کننده و حقیقت‌جو باید گفت و از هرگونه مصلحت‌گویی بی‌فایده پرهیز کرد.
هر که در بند خویشتن نبودوثن خویش را شمن نبود
هوش مصنوعی: هر کسی که از محدودیتهای درونی خود رهایی نیابد، نمیتواند از نیروی درونیاش بهرهمند شود.
آنکه خالی شود ز خویشی خویشخویشی خویش را وطن نبود
هوش مصنوعی: کسی که از ریشه و هویت خود فاصله بگیرد، هرگز در این دنیا جایی برای خود نخواهد داشت.
من مگوی ار ز خویش بی خبریزان که از خویش مرده من نبود
هوش مصنوعی: نیاوشی به کسی نگو که از حال خود بی خبر است، چرا که او دیگر زنده نیست و وجودش از دست رفته.
در خرابات هر که مرد از خویشتن او را ز من کفن نبود
هوش مصنوعی: در میخانه، اگر کسی از خودش بمیرد، جنازهاش را از من نمیپوشانند.
ارنه‌ای مرده هر چه خواهی گویاز همه جز منت سخن نبود
هوش مصنوعی: هر چه میخواهی بگو، اما بدان که هیچ چیزی جز نعمت و لطف من نیست که باید دربارهاش صحبت کنی.
با سنایی ازین خصومت نیستزین خصومت ورا حزن نبود
هوش مصنوعی: این بیت بیانگر این است که با سنایی هیچ دشمنی وجود ندارد و او از این خصومتها دلتنگ نیست. به عبارت دیگر، سنایی از ناراحتی ناشی از این مشکلات بی‌خبر است یا تحت تأثیر قرار نمیگیرد.
مست باش ای پسر که مستان رادل به تیمار ممتحن نبود
هوش مصنوعی: آزاد و سرمست باش، زیرا افرادی که در حال مستی هستند، به غم و دردی که ممکن است موجب آزمایش و امتحانشان شود، توجهی ندارند.
راستی را همی چو خواهی کردنیستی جز هلاک تن نبود
هوش مصنوعی: اگر بخواهی به راستی و درستی رفتار کنی، چیزی جز از بین رفتن جسم و جانت نصیبت نخواهد شد.