شمارهٔ ۱۹۲
هوش مصنوعی: این شعر به نوعی دعوت به زندگی آزاد و بی‌پروا است. شاعر به فرد می‌گوید که باید در میان جمع‌های لاابالی و خوش‌گذران باشد و خود را پنهان نکند. او از جذابیت‌های عاشقانه می‌گوید و توصیه می‌کند که عشق و محبت را در دل نگه‌دارید. همچنین به افراد اشاره می‌کند که در مجالس شاد همراه دیگران باشند و خود را با قدرت و جرات نشان دهند. در نهایت، به این نکته اشاره دارد که اگر مقام و مسوولیتی ندارید، نباید از آن هراسی داشته باشید، بلکه باید خود را در زمره خدمتگزاران عشق و خوشی قرار دهید.
ای پسر میخواره و قلاش باشدر میان حلقهٔ اوباش باش
هوش مصنوعی: ای پسر، همواره در جمع بزمنشینان حضور داشته باش و با وضعیت بیخیالی و خوشگذرانی خودت را در میان آنها قرار بده.
راه بر پوشیدگی هرگز مروبر سر کویی که باشی فاش باش
هوش مصنوعی: هرگز به جایی نرو که باعث شود خودت را پنهان کنی؛ در مکانهایی که هستی باید با صداقت و آشکاری رفتار کنی.
مهر خوبان بر دل و جان نقش کنسال و مه این نقش را نقاش باش
هوش مصنوعی: عشق و محبت کسانی را که دوستشان داریم، بر دل و روح خود حک کنیم و سالها و ماهها این تصویر زیبا را به خاطر بسپاریم. خودمان باید هنرمند باشیم و این احساس را به بهترین شکل به نمایش بگذاریم.
کم زنان را غاشیه بر دوش گیرمجلس میخواره را فراش باش
هوش مصنوعی: زنان کمتعداد را به دوش بگذار و در مجلس میخواران، خود را به عنوان خدمتکار معرفی کن.
گر نداری رو ز درگاه قدرچاکر اینانج یا بکتاش باش
هوش مصنوعی: اگر در درگاه قدر اهل قدرت و بزرگی رویی نداری، پس بهتر است که مانند بکتاش، فردی از خود گذشته و فروتن باشی.
میر میران گر نباشی باک نیستچون سنایی بندهٔ یکتاش باش
هوش مصنوعی: اگر ناکام و بیمیری باشی، نگران نباش، زیرا مانند سنایی، بندهٔ خداوند یکتا خواهی بود.