شمارهٔ ۱۹۶
هوش مصنوعی: این شعر درباره‌ی یک معشوقه‌ی زیبا و دلربا است که شاعر به توصیف ویژگی‌های جذاب و دلنشین او می‌پردازد. معشوق با چهره‌ای دلنشین و لبهای زیبا، همچون یوسف مصری در دل‌ها جای دارد. زلف‌های او مانند دختری فریبنده، دل‌ها را می‌دزدد و با لبانش زندگی و شادابی را به دیگران می‌بخشد. اشعار اشاره به زیبایی‌های او دارد و به توصیف جواهراتی چون یاقوت و مروارید در دندان‌هایش و درخشش او در شب می‌پردازد. در نهایت، شاعر بیان می‌کند که این زیبایی‌ها و سحرها دل‌های بسیاری را تحت تاثیر قرار داده و زلف‌های او نیز دل‌ها را به غارت می‌برد.
دلم برد آن دلارامی که در چاه زنخدانشهزاران یوسف مصرست پیدا در گریبانش
هوش مصنوعی: دل من به دامان زیبایی افتاده است که در چهرهاش هزاران زیبایی نهفته است. جذابیتی که در پنهان خود، همچون یوسف های زیبا، فراوانی دارد و در دلبریاش به وضوح دیده میشود.
پریرویی که چون دیوست بر رخسار زلفینشزره مویی که چون تیرست بر عشاق مژگانش
هوش مصنوعی: دختر زیبایی که صورتش مانند دیو است، بر روی موهای درهم و پیچش زیبا او زرهای از تارهای ریز مو وجود دارد، و مژگانش مانند تیر به دل عاشقان میزند.
به یک دم می‌کند زنده چو عیسی مرده را زان لبدم عیسی ست پنداری میان لعل و مرجانش
هوش مصنوعی: در یک لحظه، با آن لبهای شیرین، مانند عیسی که مردگان را زنده می‌کند، جان تازهای به مردهها می‌بخشد. گویی این زندگی دوباره از لبهای او که میان لعل و مرجان قرار دارد، نشأت میگیرد.
حلاوت از شکر کم شد چو قیمت آورد نوششازین دو چشم گریانم از آن لبهای خندانش
هوش مصنوعی: وقتی شیرینی شکر کاهش یافت، قیمتش بالا رفت و این باعث شد از دو چشمانم که گریان هستند، برای آن لبهای خندانش غمگین شوم.
ندارد لب کس از یاقوت و مروارید تر دندانگرم باور نمی‌داری بیا بنگر به دندانش
هوش مصنوعی: هیچ کس لبهایی به زیبایی یاقوت و مروارید ندارد. اگر به دندانش نگاه کنی، میتوانی ببینی که این حرف چقدر واقعی است و دندانهای او چقدر درخشان و زیبا هستند.
که تا هر گوهری بینی که عکسش در شب تاریفرو ریزد چو مهر و ماه بر یاقوت گویانش
هوش مصنوعی: هر بار که نگاهت به جواهر زیبایی میافتد، شبیه نور ماه و خورشید که بر روی یاقوت میتابد، باید با شگفتی و حیرت به آن بنگری.
اگر پیراهن ماهم به مانند فلک آمداز آن اندر گریبانش بود خورشید تابانش
هوش مصنوعی: اگر پیراهن ما هم مانند آسمان زیبا و پرخاطره باشد، در آن صورت خورشید درخشان نیز در دامن آن نمایان خواهد بود.
و یا خورشید پنداری به پیراهن همی هر شبفرود آید ز گردون و برآید از گریبانش
هوش مصنوعی: به نظر میرسد که هر شب خورشید از آسمان پایین میآید و در پیراهن شب قرار میگیرد و سپس از گریبان آن بیرون میآید.
نشست ما اگر کوهست و او چون ماه بر گردونچرا هر دو به هم بینیم از آن رخسار رخشانش
هوش مصنوعی: اگر ما در جایی نشستهایم که مثل کوه است و او مانند ماه در آسمان است، چرا ما هر دو یکدیگر را میبینیم؟ دلیلش چهره زیبا و درخشان اوست.
بلا و غارت دلهاست آن زلفین او لیکنهزاران دل چو او جمعست در زلف پریشانش
هوش مصنوعی: زلف‌های او دل‌ها را تحت تاثیر قرار میدهد و باعث میشود که دل‌ها به غارت بروند. اما در عین حال، هزاران دل مشابه او در آن زلف‌های آشفته وجود دارد.