شمارهٔ ۱۹۸
هوش مصنوعی: این شعر به زیبایی به فصل بهار و خوشی‌های آن اشاره دارد. شاعر از دلبر خود دعوت می‌کند تا در این فصل دل‌انگیز به دیدار او بیاید و مجلس را با زیبایی‌هایش زینت بخشد. او به حسی از شگفتی و لذت در این روزگار اشاره می‌کند و از شراب تلخ و شادی‌های مختلف سخن می‌گوید. در این روزگار پر از خوشی، شاعر به انتظار زیبایی‌ها و خوشی‌های بیشتری در زندگی خود است و می‌خواهد هر لحظه از زیبایی‌ها و لطافت‌های بهاری بهره‌برداری کند. در نهایت، او آرزو می‌کند که دنیای اطرافش با زیبایی و خوشی پر شود و مجلس‌هاش همواره شاداب و خوشبو باشند.
الا ای دلربای خوش بیا کامد بهاری خوششراب تلخ ما را ده که هست این روزگاری خوش
هوش مصنوعی: ای محبوب دلربا، بیا که بهاری خوش به سر رسیده است. به ما شراب تلخ بده، چون این روزها حال و هوایی خوش دارد.
سزد گر ما به دیدارت بیاراییم مجلس راچو شد آراسته گیتی به بوی نوبهاری خوش
هوش مصنوعی: اگر ما بخواهیم به خاطر دیدن تو مجلس را زیبا سازیم، جا دارد؛ زیرا وقتی که دنیا به عطر خوش بهار نوین آراسته شده، این کار شایستهتریست.
همی بوییم هر ساعت همی نوشیم هر لحظهگل اندر بوستانی نو مل اندر مرغزاری خوش
هوش مصنوعی: هر ساعت ما بوی خوشی را استشمام میکنیم و هر لحظه از زیبایی گلها در یک باغ تازه لذت میبریم، همانطور که در یک دشت زیبا با پرندهها به سر میبریم.
گهی از دست تو گیریم چون آتش می صافیگهی در وصف تو خوانیم شعر آبداری خوش
هوش مصنوعی: گاهی از تو الهام میگیریم و همانند آتش زلال و پاک هستی، و گاهی در وصف تو شعری زیبا و لطیف میسراییم.
کنون در انتظار گل سراید هر شبی بلبلغزلهای لطیف خوش به نغمه‌های زاری خوش
هوش مصنوعی: اکنون بلبل هر شب منتظر است تا گل سرخ شکوفه بزند و با نغمه‌های زیبا و دلنشین، اشعار لطیف و غمگینی بخواند.
شود صحرا همه گلشن شود گیتی همه روشنچو خرم مجلس عالی و باد مشکباری خوش
هوش مصنوعی: اگر صحرا پر از گل شود و دنیا روشن و درخشان گردد، وقتی که مجلس شاد و خوشبو با بادی خوش در حال برگزاری باشد، همه چیز زیبا و خرم خواهد بود.