شمارهٔ ۲۰۹
هوش مصنوعی: این شعر درباره عشق و درد ناشی از آن است. شاعر از درد دل و عشق خود می‌گوید و حالاتی که در پی آن تجربه می‌کند. او به تضادها و تناقضات عشق اشاره می‌کند؛ گاهی سرخوشی و رقص، گاهی اندوه و ناله. درد و عشق برای شاعر توأمان وجود دارند و او در پی درک واقعیات عشق است. تصویرهایی از زیبایی و غم در عشق وجود دارد و او آرزو می‌کند که بتواند محبوبش را عیان ببیند. در نهایت، شاعر به عجز و ناتوانی خود در فهم کامل عشق و زیبایی آن اعتراف می‌کند و به دنیای فراموش‌شده از عشق اشاره می‌کند.
ای بس قدح درد که کردست دلم نوشدور از لب و دندان شما بی خبران دوش
هوش مصنوعی: ای دل از نوشیدن شراب غصهها، چه بسیار دردی که به دل چشیدم، در حالی که از لب و دندان شما دور بودم و بیخبر از شما بودم.
گه بوسه همی داد بر آن درد لب و چشمگه رقص همی کرد بر آن حال دل و هوش
هوش مصنوعی: گاهی بوسهای بر لب و چشم محبوب میزنم و گاهی برای حال و هوای دل شادیم میرقصم.
گه عقل همی گفت که ای طبع تو کم نالگه صبر همی گفت که ای آه تو مخروش
هوش مصنوعی: گاهی عقل به من می‌گوید که ای طبیعت، چرا کم مینالی، و گاهی صبر به من می‌گوید که ای آه، چرا فریاد میکنی.
درد آمده پاداش که هین ای سر و تن دادعشق آمده با نیش که هان ای دل و جان نوش
هوش مصنوعی: درد و رنجی که میکشی پاداشی است برای تو، زیرا عشق به تو آمد و تو را آزمایش می‌کند. بنابراین، ای دل و جان، نوش جان کن و از این عشق لذت ببر.
دردی که به افسانه شنیدم همه از خلقاز علم به عین آمد وز گوش به آغوش
هوش مصنوعی: دردی که از داستانها شنیدم، همهاش به خاطر مردم و دانش واقعی به وجود آمد و از طریق شنیدن، به احساسات عمیقتر وارد شد.
در حجرهٔ چشم آمد خورشید خیالشخورشید که دیدست سیه کرده بناگوش
هوش مصنوعی: در اتاقک چشمانم، خورشید خیال او نمایان شده است، خورشیدی که وقتی به وجودش نگریستم، گیسویم را به سیاهی کشید.
در حسرت آن دیدهٔ چون دیدهٔ آهواین دیده نه در خواب و نه بیدار چو خرگوش
هوش مصنوعی: چشمان من به شدت آرزوی چشمان زیبا و تماشایی آهو را دارد. این چشمان نه در خواب آرام هستند و نه در بیداری، مانند چشمان خرگوش که همیشه در حالت نگرانی و ترس به سر میبرند.
حیرت سوی چشم آمده کای چشم تو منگرغیرت سوی گوش آمده کی گوش تو منیوش
هوش مصنوعی: حیرت به چشم تو نگاه می‌کند، و ای چشم! به کسان دیگر نگاه نکن. غم و غیرت هم به گوشت آمده، پس ای گوش! به شنیدن کسان دیگر نیا.
با چشم سرم گفته تراییم تو منگردر گوش دلم خوانده تراییم تو مخروش
هوش مصنوعی: با چشمانم میگویم که تو را نمیبینم، اما در دل من تو را با صدای نجوا میخوانم و از تو میخواهم که در سکوت نیایی.
ذوق آمده در چشم که ای چشم چنین چششوق آمده در گوش که ای گوش چنین گوش
هوش مصنوعی: چشمانت پر از شادی و ذوق شدهاند، به طوری که انگار این احساس شوق هم به گوشهایت رسیده است.
این خود صفت نقش خیالیست چه چیزستیارب که ببینم به عیان آن رخ نیکوش
هوش مصنوعی: این تصویر زیبا که در ذهنم نقش بسته، چه چیز واقعیست که بتوانم آن چهره نیکو را به روشنی ببینم؟
او بلبله بر دست و خرد سلسله در پایاو غالیه بر گوش و رهی غاشیه بر دوش
هوش مصنوعی: او بلبلی را در دست دارد و با زنجیری بر پایش، بوی خوشی به گوشش میرسد و بار سنگینی بر دوش دارد.
در عاشقی آنجا که ورا پای مرا سردر بندگی آنجا که ورا حلقه مرا گوش
هوش مصنوعی: در عشق، جایی که پای من به او بند است و در حالتی که او حلقهای به گوش من آویخته است.
صد روح در آویخته از دامن کرتهسی روز برانگیخته از گوشهٔ شب پوش
هوش مصنوعی: صدها روح از دامن شب برخاستهاند و به صورت روز در آمدهاند.
آوازه در افتاده به هر جا که سناییدر مکتب او کرد همه تخته فراموش
هوش مصنوعی: نام سنایی در هر جا بلند است و او با آثارش باعث شده که هیچکس نتواند آن را فراموش کند.