شمارهٔ ۳۳۲
هوش مصنوعی: این شعر توصیههایی را به معشوق میکند. شاعر از او میخواهد که زلفهایش را به صورت دال نکند و با دلهای غمگین جدال نکند. همچنین به او یادآوری میکند که نباید پردهی راز عاشقان را بیندازند و با عشقهای ناپاک بازی کند. شاعر به او میگوید که نباید خونِ حرام را بیدلیل بریزد و نباید در پی فتنه و حالِ نو برود. همچنین به او هشدار میدهد که با سنایی عتاب نکند و با خراباتیان در نیفتد. در کل، شعر در مورد احتیاط در رفتار و ارتباطات عاشقانه است.
مکن آن زلف را چو دال مکنبا دل غمگنان جدال مکن
هوش مصنوعی: زلف خود را به شکل دال نکن و با دلهای غمگین جنگ نکن.
پردهٔ راز عاشقان بمدرکار بر کام بدسگال مکن
هوش مصنوعی: به راز و عشق عاشقان پرده نزن و در کار آنان دخالت نکن. درخواستی نکن که به نظر بد بیاید.
خون حرامست خیره خیره مریزمی نبیلست در سفال مکن
هوش مصنوعی: ریختن خون افرادی که معصوم هستند، کاری نادرست و حرام است. همچنین در بطریهای سفالی، شراب نریز، چون این کار نیز ناپسند است.
حال خود عالمی کند حالیفتنهٔ نو میار و حال مکن
هوش مصنوعی: وضعیت خود را به گونهای نشان میدهد که توجهها را جلب میکند. الان وقت ایجاد حواشی جدید نیست، پس آرام باش و مشکلات تازه به وجود نیاور.
این چه چیزست و آن همیشه که توبا خجسته همیشه فال مکن
هوش مصنوعی: این چه موضوعی است که تو همیشه با خوشحالی در مورد آن صحبت میکنی؟
با سنایی همه عتاب میاربا خراباتیان نکال مکن
هوش مصنوعی: با آنکه سنایی انتقادات و تذکراتی دارد، اما با افرادی که در حال و هوای نابسامان زندگی هستند، نباید سختگیری کرد و باید با آنها مدارا کرد.