رباعی شمارهٔ ۲۱
هوش مصنوعی: این شعر درباره زیبایی لب‌ها و طعم آن‌ها است. شاعر به ترشی لب‌ها اشاره می‌کند و می‌گوید که این ترشی ناشی از نمک است. در واقع، لب‌های محبوبش به قدری خوشمزه و خوش رنگ هستند که حتی ترشی آن‌ها هم جای تعجب ندارد. شاعر با زبانی زیبا احساسی عاشقانه را به تصویر می‌کشد.
لبهات می ست و می بود اصل طربچندان ترشی درو نگویی چه سبب
هوش مصنوعی: لبخندهایت شادیبخش و شیرین است، اما در دل این شادی چه راز و دردی نهفته است که نمیگویی؟
تو از نمک آنچنان ترش داری لبگر می ز نمک ترش شود نیست عجب
هوش مصنوعی: تو از نمک به قدری تلخی میکنی که اگر لبهایت از این تلخی پر شود، طبیعی نیست.