رباعی شمارهٔ ۸۳
هوش مصنوعی: این شعر به زیبایی زلف معشوق تشبیه شده است که بوی گل نوروزی را دارد و به یادآورنده خوشبختی و روزهای خوب میباشد. زلف او هم رنگ شب است و هم مایه خوشی. اما این زیبایی برای شاعر یادآور غم و جدایی است که هر روز با آن مواجه است.
زلفین تو تا بوی گل نوروزیستکارش همه ساله مشک و عنبر سوزیست
هوش مصنوعی: زلفهای تو بویی شبیه گلهای بهاری دارند و هر ساله برایم مانند مشک و عطر خوشبو هستند.
همرنگ شبست و اصل فرخ روزیستما را همه زو غم و جدایی روزیست
هوش مصنوعی: ما در تاریکی شب رنگ و رو داریم و زندگیمان با روزهای خوب آینده گره خورده است. از آنجا که همواره با غم و دوری مواجهایم، روزهایمان پر از یادآوری این مسائل است.