رباعی شمارهٔ ۱۰۴
هوش مصنوعی: در طول عمرم بارها در صبحگاه به یاد راحتی روح خود افتادهام. از من پرسیدند که چگونه مجروح شدم و من پاسخ دادم که این جراحت به خاطر وصال تو بود که برای من پیروزی بزرگی به شمار میرود.
اندر همه عمر من بسی وقت صبوحآمد بر من خیال آن راحت روح
هوش مصنوعی: در تمام عمرم، بارها در دل صبح به یاد آن آرامش روحی افتادم.
پرسید ز من که چون شدی تو مجروحگفتم ز وصال تو همین بود فتوح
هوش مصنوعی: سوالی از من شد که چطور به این حال درآمدی. من پاسخ دادم که این نتیجه پیوند با تو بود.