رباعی شمارهٔ ۲۱۸
هوش مصنوعی: این شعر به عشق و دلتنگی اشاره دارد. شاعر از وطن و محبوبش سخن میگوید و میخواهد که حتی در رنج و دوری از او، همیشه به یادش باشد. او از دل و جانش میخواهد که با وجود سختیها، خوش باشد و به زیباییهای عشق فکر کند.
ای تن وطن بلای آن دلکش باشای جان ز غمش همیشه در آتش باش
هوش مصنوعی: ای بدن، تو سرزمینم هستی، پس همچون بلایی بر دلکش باش. ای جان، همیشه به خاطر غمش در آتش باش.
ای دیده به زیر پای او مفرش باشای دل نه همه وصال باشد خوش باش
هوش مصنوعی: ای چشم، به زیر پای او نگاه کن و با دل خوش باش، چون همیشه به وصال نمیرسیم.