رباعی شمارهٔ ۳۹۲
هوش مصنوعی: این ابیات به زیبایی و جذابیت کسی اشاره دارد که دلها را به خود جذب میکند. شاعر به محبوبی مینگرد که مانند سحر و صبح صادق از زیبایی و روشنی برخوردار است و به نوعی پردههای خفا را کنار زده و دلها را به سوی خود میکشاند.
باشد همه را چو بر ستارهٔ سحریدل بر تو نهادن ای بت از بیخبری
هوش مصنوعی: همه به ستارهی سحری دل میبندند، اما تو ای معشوق، از بیخبری غافل هستی.
زیرا که چو صبح صادق ای رشک پریهم پرده دریدهای و هم پرده دری
هوش مصنوعی: چون صبح روشنی بخش، ای زیبای لطیف، هم پردهها را شکستهای و هم در رازها وارد شدهای.