شمارهٔ ۸
هوش مصنوعی: این شعر به ستایش و تمجید از شخصی می‌پردازد که دارای فضل و generosity خاصی است. شاعر انگشتری را به گوهر تشبیه می‌کند که زیبایی معدن را می‌آراید. او همچنین دفتری نوشته است پر از مدح و ستایش برای این شخص، و هر آنچه مدح است به او تعلق دارد و هر چیزی که هجا و انتقاد باشد، به دشمنان او مربوط می‌شود.
ای برآراسته از لطف و سخا معدن خویشهمچو گوهر که بیاراید مر معدن را
هوش مصنوعی: ای کسی که با مهربانی و generosity خود، زیبایی و ارزش وجودت مانند یک گوهر، معدن دل را زینت میبخشد.
دفتری ساختم از بهر تو پر مدح و هجاهر چه مدحست ترا هر چه هجا دشمن را
هوش مصنوعی: من کتابی برای تو نوشتم که پر از ستایشها و تعریفهاست. هر چه به تو مربوط می‌شود ستایش کردهام و هر چه مربوط به دشمنانت باشد را نکوهش کردهام.