شمارهٔ ۷۷
هوش مصنوعی: این شعر به این موضوع اشاره دارد که در هر دوره‌ای از زمان، افرادی از طبقات پایین‌تر ممکن است بر افراد شایسته و رادمرد چیره شوند. همچنین به این نکته پرداخته می‌شود که در نقطه‌ای از وجود نیز نور حقیقت و آفتاب نمایان نمی‌شود و سایه‌ها بر جوهرها غلبه می‌کنند. به عبارتی، غلبه ناپایدار و ناعادلانه بر کیفیات برتر و شایسته در دنیا وجود دارد.
دور عالم جز به آخر نامدست از بهر آنکهر زمان بر رادمردی سفله‌ای مهتر شود
هوش مصنوعی: این جمله به این معناست که جهان هیچگاه به پایان خود نمیرسد، زیرا همیشه ممکن است فردی نادان و پستتر بر مردی بزرگ و شجاع غلبه پیدا کند. به عبارتی دیگر، در هر زمان ممکن است شرایط به گونهای پیش برود که افراد نالایق و حقیر بتوانند بر افراد برتر و بافضیلت تسلط یابند.
آن نبینی آفتاب آنجا که خواهد شد فروسایهٔ جوهر فزون ز اندازهٔ جوهر شود
هوش مصنوعی: آفتاب را در جایی نمیبینی که سایهای بزرگتر از اندازه خود را ایجاد کند. در واقع، اگر چیزهایی بزرگتر از خود جوهر وجود داشته باشد، نور و روشنی آفتاب تحت تأثیر قرار میگیرد و پنهان می‌شود.