شمارهٔ ۸۴
هوش مصنوعی: این شعر به بیان مفهوم صبر در برابر مشکلات و سختی‌ها می‌پردازد. شاعر تأکید می‌کند که نباید به رنج و سختی‌ها توجه کرد، زیرا روزی این مشکلات به پایان می‌رسند. او می‌گوید که زمان با چرخش خود، مشکلات را حل می‌کند و شرایط بهبود می‌یابد. به همین دلیل، نباید در میانه مشکلات ناامید شد و باید به رحمت و مدد خداوند ایمان داشت، زیرا اوست که گره‌ها را باز می‌کند و زندگی را تغییر می‌دهد. در نهایت، پیام شعر بر امید و اعتماد به خداوند در شرایط سخت تاکید دارد.
مبر تو رنج که روزی به رنج نفزایدبه رنج بردن تو چرخ زی تو نگراید
هوش مصنوعی: به خود زحمت نده زیرا در نهایت تحمل درد و رنج تو تنها به تو آسیب میزند و باعث نمیشود که مشکلات زندگی کم شود.
چو روزگار فرو بست تو از آن مندیشکه آنگهی که بباید گشاد بگشاید
هوش مصنوعی: وقتی که اوضاع به سختی و تنگی میافتد، نگران نباش؛ زیرا زمانی که زمانش برسد، همه چیز باز خواهد شد.
چو بسته‌های زمانه گشاده خواهد گشتچنان گشاید گویی که آن چنان باید
هوش مصنوعی: زمانی که مشکلات و محدودیتهای زندگی رفع شود، به گونهای برطرف میشوند که گویی همیشه باید اینطور میبود.
وگر نیاز برد نزد همچو خویشتنیاز آن نیاز اسیر و ذلیل باز آید
هوش مصنوعی: اگر به انسانی چون خودت نیاز داشته باشی، آن نیاز میتواند تو را اسیر و ذلیل کند و دوباره به سمت تو برگردد.
چو اعتقاد کند گر کسش نیاید هیچخدای رحمت پس آنگهیش بنماید
هوش مصنوعی: اگر کسی به خداوند ایمان داشته باشد و هیچ رحمت الهی را نبیند، آنگاه خداوند آن رحمت را به او نشان خواهد داد.
به دست بنده زحل و ز عقد چیزی نیستخدای بندد کار و خدای بگشاید
هوش مصنوعی: هیچ چیز در دست من نیست و قدرتی ندارم؛ فقط خداست که کارها را میبندد و اوست که میگشاید.