شمارهٔ ۸۸
هوش مصنوعی: شاعر با بیانی زیبا از احساسات خود صحبت می‌کند. او می‌گوید که شیرینی شکر در آب چشمانش و دلش را تحت تأثیر قرار داده و کینه برایش خوشایندتر از هر چیزی است. او همچنین اشاره دارد که عقلش در برابر چرخ روزگار قفل شده و روزگار او را به سمت ناامیدی می‌کشد. این شعر نشان‌دهنده عمق احساسات و تضادهای عاطفی شاعر است.
چون شکرم در آب دو چشم و دلم فلکدر جام کینه خوشتر از آب و شکر کشید
هوش مصنوعی: وقتی که شکر در آب و جانم جاری است و در دل من آسمان کینه به غلیان آمده، نسبت به آن شکر و آب احساس بهتری دارم.
گردون زبان عقل مرا قفل برفگندو ایام چشم بخت مرا میل در کشید
هوش مصنوعی: آسمان بر عقل من قفل زده و روزگار با چشم شانس من بازی می‌کند.