شمارهٔ ۱۱۲ - در رثای یکی از بزرگان
هوش مصنوعی: در این ابیات، شاعر به بیان وضعیتی روحانی و معنوی خواجه وزیر می‌پردازد. او می‌گوید که روح خواجه مانند یک گوهر گرانبهاست، اما در جسم خود محبوس و اسیر شده است. وقتی که جسم او به شدت و روشنی روح تبدیل می‌شود، روح خواجه به سوی منبع اصلی خود پرواز می‌کند. این خطوط نشان‌دهنده جدایی روح از بدن و تلاش آن برای بازگشت به اصل و منبع خویش است.
گوهر روح بود خواجه وزیرلیک محبوس مانده در تن خویش
هوش مصنوعی: روح خواجه وزیر مانند یک گوهر باارزش است، اما او در قید و بند بدن خود محبوس و محدود مانده است.
چون تنش روح گشت تیز چنوباز پرید سوی معدن خویش
هوش مصنوعی: وقتی که روح او تیز و آماده شد، دوباره به سوی منشأ و منبع خود پرواز کرد.