شمارهٔ ۱۵۵ - در مدح بهرامشاه
هوش مصنوعی: این شعر درباره زیبایی و جذابیت چهره‌اش، به ویژه لب‌ها و چشمان آن محبوب است. شاعر به توصیف ویژگی‌های خاص آن محبوب می‌پردازد، از جمله لب‌هایش که شبیه نوش است و چشمانش که عقل را به چالش می‌کشد. او همچنین به تضادهای احساسی میان عشق و نفرت اشاره می‌کند و اینکه چطور این محبوب می‌تواند دل‌ها را به آتش بکشد. در نهایت، با اشاره به بهرامشاه، شاعر زیبایی و قدرت محبوب را در مقایسه با شاهان و موجودات دیگر بیان می‌کند، نشان‌دهنده عظمت و بی‌نظیری اوست.
خواجه سلام علیک کو لب چون نوش اوپستهٔ دربار او لعل گهر پوش او
هوش مصنوعی: ای آقای محترم، سلام بر تو! چه لبانی داری که همچون نوشین است و چه زیبایی در این دربار به چشم میخورد، مانند لعل و گوهر در زینت!
کی به اشارت ز دور چشم ببیند لبشزان که نداند همی شکل لبش هوش او
هوش مصنوعی: کیست که از دور ببیند لبان کسی را که به یک اشاره هم نمیتواند شکل لبش را درک کند؟ این نشان میدهد که درک و شناخت واقعی از چیزها نیاز به نزدیکی و آشنایی دارد.
چشم کجا بیندش از ره صورت از آنکهست نهان جای عقل در لب خاموش او
هوش مصنوعی: چشم چگونه می‌تواند او را ببیند، در حالی که صورتش پنهان است و عقل در سکوت لب‌هایش قرار دارد؟
جای فرشتست و دیو چشم قوی خشم اوحجلهٔ عقلست و جان گوش سخن کوش او
هوش مصنوعی: در اینجا اشاره شده که درون انسان هم می‌تواند جای فرشتگان باشد و هم محل دیوان. قدرت و خشم او نشانهای از عمق عقل و درک انسان است. انسان باید به سخنان خرد و وجدانش گوش دهد و از آن پیروی کند.
گشت پر از ابرویم چشم جهانی از آنکخرمن مهرست و ماه قند ز شب پوش او
هوش مصنوعی: چشمهای ابرویم باعث حیرت همگان شده است، چون در دل آن، عشق و محبت به وفور وجود دارد و مانند ماهی است که در شب، زیباییاش را به نمایش میگذارد.
مایه قهرست و لطف ناوک دلدوز اوپایهٔ کفرست و دین جوشن و شب پوش او
هوش مصنوعی: عشق او باعث خشم و محبت میشود و تیر دلسوز او، پایهگذار باورهای کفر و دین است؛ همچنین او در شب به مثابه زرهی است که انسان را از آسیبها محافظت می‌کند.
از سر شوخی و ناز برکشد او چشم توگر تو ز زور و دروغ بر نکشی گوش او
هوش مصنوعی: اگر او از روی شوخی و لوندی به تو نگاه کند، تو نیز نباید با زور و دروغ او را ناامید کنی و گوشش را نگیری.
دی چو سناییش دید نیک بر بندگیشتا به ابد مانده گیر غاشیه بر دوش او
هوش مصنوعی: در آن روز که زیباییاش را دید، برای همیشه در خدمت او ماند، و بار سنگینی بر دوش او بود.
در هوس هجر او دوزخیانند خلقشاه بهشتست و بس از بر و آغوش او
هوش مصنوعی: مردم در longing برای جدایی او مانند دوزخیان هستند، در حالی که فقط آغوش و محبت او می‌تواند دلیلی برای وجود بهشت باشد.
سلطان بهرامشاه آنکه بود روز صیدکرکس و شیر فلک پشه و خرگوش او
هوش مصنوعی: سلطان بهرامشاه، روزی به شکار رفت و در آن روز، کرکس و شیر را میدید، در حالی که در آسمان پشه و در زمین خرگوش وجود داشتند.