شمارهٔ ۱۹۰
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به توصیف آمدن شخصیت‌های بزرگ و مهم از نقاط مختلف می‌پردازد. اول از خسرو مازندران صحبت می‌کند و سپس به مسیح اشاره می‌کند که از آسمان می‌آید. همچنین به روح الامین و سکندر با بزرگان عراق اشاره می‌کند. شاعر به زیبایی هم از مسیر طولانی و دشواری که باید طی شود، سخن می‌گوید و با یادآوری دوستی و محبت، این سفر را خوشایند می‌کند. در نهایت، او به یاد جوی مولیان و لطافت‌های آن اشاره دارد که حس نوستالژیک و زیبایی را القا می‌کند.
خسرو از مازندران آید همییا مسیح از آسمان آید همی
هوش مصنوعی: خسرو از مازندران می‌آید یا شاید مسیح از آسمان نزول کند.
یا ز بهر مصلحت روح‌الامینسوی دنیا زان جهان آید همی
هوش مصنوعی: برای حفظ مصلحت، روحالامین (جبرئیل) از آن جهان به سوی دنیا می‌آید.
یا سکندر با بزرگان عراقسوی شرق از قیروان آید همی
هوش مصنوعی: شاید سکندر با بزرگان عراق به سمت شرق از قیروان به راه بیفتد.
«ریگ آموی و درازی راه اوزیر پامان پرنیان آید همی»
هوش مصنوعی: وقتی در مسیر طولانی قدم میزنیم، گاهی وقتها سنگریزهها و دشواریهای راه زیر پاهایمان نرم و لطیف میشود.
«آب جیحون از نشاط روی دوستاسب ما را تا میان آید همی»
هوش مصنوعی: آب جیحون به خاطر زیبایی و شادابی چهره دوست ما، تا میان اسب ما را میبرد.
رنج غربت رفت و تیمار سفر«بوی یار مهربان آید همی»
هوش مصنوعی: درد و رنج دوری و سختیهای سفر از بین رفته و اکنون بویی از یار مهربان به مشام میرسد.
این از آن وزنست گفته رودکی«یاد جوی مولیان آید همی»
هوش مصنوعی: به یاد جوی مولیان میافتم، که یادآور زیباییها و خاطراتی شیرین است.