شمارهٔ ۱۹۹
هوش مصنوعی: این ابیات از شاعر نشان‌دهنده‌ی تضاد بین ظاهر و باطن فردی هستند که ادعاهای بزرگ دارد، اما در حقیقت از دانش و آگاهی واقعی بی‌بهره است. شاعر از شخص می‌خواهد که اگر چیزی می‌داند، ارائه کند، اما در عوض می‌بیند که او در عمل ناکام است و اطلاعات واقعی ندارد.
چونت نپرسم بگویی اینت کراهتچونت بخوانم نیایی اینت گرانی
هوش مصنوعی: وقتی که از تو سوال نمیکنم، تو خودت نمیگویی که چرا نسبت به من احساس ناراحتی میکنی. وقتی هم که میخواهم تو را بخوانم، تو نمیروی و این برای من سخت و طاقتفرساست.
دعوی دانش کنی همیشه ولیکنهیچ ندانی ورا که هیچ ندانی
هوش مصنوعی: همیشه ادعای دانش و آگاهی میکنی، اما در واقع هیچ نمیدانی، چون در واقع هیچ نمیدانی.