بخش ۷ - یفعل الله مایشاء، و یحکم مایرید
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به ضعف و نیاز خود اشاره می‌کند و از خداوند درخواست کمک و هدایت دارد. او خود و دیگران را بندگان خدا می‌داند و از لطف و جود الهی صحبت می‌کند. شاعر می‌گوید که همه باید به خداوند روی آورند و اوست که راه را به آنها نشان می‌دهد. در نهایت، این کلام نشان‌دهنده عشق و وابستگی عمیق بندگان به خدا و درخواست برای هدایت و رحمت اوست.
ما ضعیفان که در مجاهده‌ایمطالب لذت مشاهده‌ایم
هوش مصنوعی: ما انسانهای ناتوانی هستیم که در تلاش و کوشش به سر میبریم و در عین حال، مشتاق لذت دیدن حقایق والای هستی هستیم.
به غلامیت جمله منسوبیم رد مکن گرچه زشت و معیوبیم
هوش مصنوعی: ما همه به تو وابستهایم و متعلق به تو هستیم، پس ما را رد نکن حتی اگر معایب و نواقصی داشته باشیم.
همه فانی شویم و تو باقی همه مست توایم و تو ساقی
هوش مصنوعی: همه ما روزی از بین میرویم و فقط تو باقی میمانی. همه ما مجذوب تو هستیم و تو نوشندهی شادی ما هستی.
بندگانیم ما، خدای تویی رهنماییم و رهنمای تویی
هوش مصنوعی: ما بندگان تو هستیم و تو خدای ما هستی؛ ما راهنمای تو هستیم و تو نیز راهنمای ما.
طلب ما زتوعنایت توسترهبر ما به تو هدایت توست
هوش مصنوعی: خواست ما از تو به خاطر توجه و محبت توست و راهنمای ما به سوی تو، خود تو هستی.
چون در لطف و جود بگشادی رهنمایی به ما فرستادی
هوش مصنوعی: وقتی که به ما از روی مهربانی و بخشش کمک کردی، راهنمایی به سوی ما ارسال کردی.