بخش ۱۶ - در جواب حضرت خضر علیه السلام گوید
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به یک شخصیت بزرگ و مهربان خطاب می‌کند و از او درخواست کمک و دلجویی می‌کند. او از درد و رنج دلش صحبت می‌کند و به خوبی و مقام آن شخص اشاره می‌کند. شاعر از او می‌خواهد که به او کمک کند تا از بندهای حرص و خودخواهی رهایی یابد و به راه تقوا و صلاح برسد. او امیدوار است که با راهنمایی و لطف آن شخص، به حقیقت دل و کمال واقعی دست یابد.
گفتم ای مرهم دل ریشمسخنت نوش جان پر نیشم
هوش مصنوعی: به او گفتم که ای منبع آرامش برای دل شکستهام، صحبتهای تو برایم مثل نوشیدنی گواراست، هرچند پر از تلخی و زهر است.
ای همایون لقای عیسی دم وی مبارک پی خجسته قدم
هوش مصنوعی: ای فرخنده و عالیقدر، که مانند عیسی (علیهالسلام) مورد توجه و احترام هستی، تو دارای قدمهای مبارک و خوشیمن هستی.
ای سبک روح این چه دلداری‌ست؟ وی گرانمایه این چه غمخواری‌ست؟
هوش مصنوعی: ای روح بزرگ، این چه آرامش و دلداریای است که تو به من میدهی؟ و ای گرانقدر، این چه حالتی است که نشان از توجه و غمخواری تو به من دارد؟
ای مَلَک سایه، این چه تعریف است؟ وی فلک پایه این چه تشریف است؟
هوش مصنوعی: ای فرشته، چه زیباست توصیف تو و ای آسمان، چه ارزشمند است مقام تو.
التفات تواَم مکرّم کرد لطف تو از غمم مسلّم کرد
هوش مصنوعی: توجه تو به من باعث احترام و ارزشمندی من شد و مهربانی تو غمهای من را واقعیتر کرد.
مددم ده به همّت ای مُکرِم تا من دل شکستهٔ مجرم،
هوش مصنوعی: ای بزرگوار، به من کمک کن تا من که دل شکستهایم و گناهکارم، بتوانم دوباره سرپا شوم.
پای از بند حرص بگشایم یکدم از بند خود برون آیم،
هوش مصنوعی: به این معنی است که من میخواهم از چنگال حرص و طمع رهایی یابم و یک لحظه هم از قید و بندهای خود آزاد شوم.
پیش گیرم طریق تقوا را از برای صلاح عقبا را،
هوش مصنوعی: من تصمیم دارم که راه تقوا را در پیش بگیرم تا برای آیندهام خوب باشد.
ره روم تا رسم بدان منزل که آگهی یابم از حقیقت دل،
هوش مصنوعی: من در سفرم تا به جایی برسم که از واقعیت دل آگاه شوم.
مگر آن بخت یابم از اقبال کافکنم رخت در جهان کمال
هوش مصنوعی: مگر اینکه شانسم به من روی بیاورد، تا بتوانم زندگیام را در بهترین حالت ممکن بسازم.