بخش ۲۰ - اندر افتخار خویش فرماید
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به ستایش و ذم سخنان و ویژگی‌های شاه پرداخته است. او اعتراف می‌کند که با وجود نیکو بودن شعرش، ممکن است از دید برخی پنهان بماند. شاعر خود را مانند خورشید و شعرش را تابناک می‌داند، اما به خاطر وجود مشکلات و موانع، نمی‌تواند به راحتی درخشندگی‌اش را نشان دهد. همچنین، او احساس می‌کند که وجودش به مانند یک گل است که در زیر فشار مشکلات، با آب و آتش درونش دست و پنجه نرم می‌کند. در نهایت، شاعر سرودهایی به درگاه الهی و صفات خوب شاه تقدیم می‌کند و از او می‌خواهد که برکاتی به او عطا کند.
ذم شنیدی ز مرغ عیسی‌رومدحم اکنون ز آفتاب شنو
هوش مصنوعی: شما دربارهی پرندهای که به عیسی شبیه است شنیدهاید، حالا از خورشید بشنوید.
گرچه چون من سخنگزاری نیستبهتر از شاه گوش داری نیست
هوش مصنوعی: هرچند که من مانند خودم سخنی نمیگویم، اما بهتر از خودت کسی نیست که به سخنگویی گوش دهد.
ورچه زین به سخن گزارد شاهچشم دارم که گوش دارد شاه
هوش مصنوعی: اگرچه شاه به سخن آمد، من میدانم که او هم شنوندهای دارد.
خود چه گویم که در سپید و سیاهنیک دانم که نیک داند شاه
هوش مصنوعی: چه بگویم از وضعیت خود، وقتی که در روشنایی و تاریکی خوب میدانم که پادشاه نیز آگاهی کامل دارد.
همچو شمس است شعر من تابانلیک جرمش در آسمان پنهان
هوش مصنوعی: شعر من مانند خورشید روشن و درخشان است، اما علت و منبع آن در آسمان ناشناخته و پنهان مانده است.
مثلّ مادح تو چون جانستفعل پیدا و ذات پنهانست
هوش مصنوعی: همانطور که جان در وجود انسان است، نشانهها و رفتارهای کسانی که تو را ستایش میکنند، نمایان است، اما حقیقت و ذات واقعی تو در خفا و پنهان باقی مانده است.
نافه و نحل و پیله را مانمکه ز پیدا بهست پنهانم
هوش مصنوعی: من مانند نرگس، زنبور و پیله هستم که از نظر ظاهر روشن و نمایانم، اما در باطن، پنهان و نهانم.
مه که خورشید را برو بندندچون جدا گشت ازو برو خندند
هوش مصنوعی: ماه هنگامی که از خورشید جدا میشود، به او نگاهی میاندازد و میخندد.
بر کهی کز مهان نهان باشدگر بخندند جای آن باشد
هوش مصنوعی: اگر کسی از بزرگان پنهان باشد، خندیدن او به جاست.
باشد از دور خوش به گوش مجازاز من آوازه وز دهل آواز
هوش مصنوعی: آواز خوشی از دور به گوش میرسد، مانند صدای دهل که از دور به گوش میآید و احساس شادی و نشاط را منتقل می‌کند.
خاصه سست و ضعیفم و والهچون دل نافه و تن ناقه
هوش مصنوعی: به وضوح میتوان گفت که من به شدت آسیبپذیر و ضعیف هستم، مانند دل شکیبا و تن بیقرار.
چون نباشد بر اوج گردون مهپس عُطارد همیشه تنها به
هوش مصنوعی: اگر بر افراز آسمان ماه نباشد، پس عطارد همیشه تنها خواهد بود.
همچو ابرم ز دست مشتی گلآب در چشم و آتش اندر دل
هوش مصنوعی: مانند ابر هستم که از دستان تعدادی گل، قطرات آب در چشمانم و آتش در دلم احساس میکنم.
آب و آتش ز دیده و دل منغرقه دارد همیشه منزل من
هوش مصنوعی: دیده و دل من همیشه در درگیری با آب و آتش هستند و این حالت ناخوشایند همیشه در زندگی من وجود دارد.
باد در زیر امر و فرمانتملک هم گوشهٔ سلیمانت
هوش مصنوعی: باد به دستور تو عمل می‌کند و در زیر فرمانت، سلطنت و قدرت تو را میپذیرد.
عقل و فرهنگ و جود دین تو بادنقش جاوید بر نگین تو باد
هوش مصنوعی: عقل و دانش و سخاوت تو باید مانند نگینی درخشان در زندگیات جلوهگر باشد و همیشه در یاد و خاطر باقی بماند.
آفریننده باد یار تراکافرید او بزرگوار ترا
هوش مصنوعی: خداوند یار و دوستانت را بیافریند و او را بزرگ و با کرامت قرار دهد.