غزل شمارهٔ ۱۲۱
هوش مصنوعی: این شعر به توصیف احساسات عاشقانه و عمیق گوینده نسبت به معشوقش پرداخته است. او زلف معشوق را به شبی زیبا و پرامید شبیه می‌کند و ابراز می‌کند که از دوری او غمگین و چشمش سفید شده است. در این اشعار، گوینده به تاثیرات شراب و عقل نیز اشاره می‌کند و می‌گوید که مستانه به چشم معشوقش خیره شده و هرگز فراموشش نمی‌کند. همچنین، او از فراق و دوری معشوقش رنج می‌برد و به تشنگی ناشی از این جدایی اشاره می‌کند. در پایان، گوینده بیان می‌کند که قطع امید از معشوق سخت‌تر از هر چیز دیگری است.
زلف تو که طفلان هوس را شب عیدستشامیست که آبستن صد صبح امیدست
هوش مصنوعی: زلف تو همچون جشنوارهای است که آرزوها و خواستههای جوانان را پر می‌کند، مانند شامی که انتظار صبحهای روشن و امیدوارکننده را دارد.
تا رفته، باو نامه ننوشته فرستمیعنی که زهجران توام دیده سفیدست
هوش مصنوعی: تا زمانی که او رفته، من نامهای نمینویسم تا به او بگویم که از دلتنگی تو موهایم سفید شده است.
عاقل سر فرمان نکشد از خط ساغرپیر است شراب کهن و عقل مریدست
هوش مصنوعی: عاقل هرگز از دستورات و راهنماییهای بزرگترها سرپیچی نمی‌کند، زیرا شراب کهن و با کیفیت، عقل را به پیروی از خود وا میدارد.
من مست بهشیاری چشم تو ندیدممدهوش ولی با همه در گفت و شنیدست
هوش مصنوعی: من در حالت مستی، نتوانستم بهوضوح از چشم تو چیزی ببینم. اگرچه به نظر میرسد که کسی در حال صحبت و گفتگو باشد، اما من در حقیقت خواب و بیخبری را احساس میکنم.
از بس تنم از فرقت می در رمضان کاستانگشت نماتر ز هلال شب عیدست
هوش مصنوعی: به دلیل جداییام در ماه رمضان، جسمم مانند هلال ماه عید، لاغر و بیحال شده است.
ما تشنه یکقطره، تو سیلاب محیطیساقی قدح نیمه زلطف تو بعیدست
هوش مصنوعی: ما به شدت نیازمند حتی یک قطره آب هستیم، در حالی که تو دریایی از نعمتهای لطف خود هستی. این طور به نظر میرسد که به ما نمیتوانی یک پیاله از آن محبتت بدهی.
سهلست کلیم از همه پیوند بریدنچیزیکه بود مشکل ازو قطع امیدست
هوش مصنوعی: کلیم (موسای پیامبر) می‌گوید: قطع کردن همه ارتباطات کار سادهای است، اما در واقع، دشواری در قطع امید از چیزی است که به آن وابسته بودهایم.