غزل شمارهٔ ۲۲۱
هوش مصنوعی: این شعر به احساسات عاشقانه و مصائب ناشی از عشق می‌پردازد. شاعر بیان می‌کند که دل شادمانی در عشق نمی‌تواند پایدار بماند و مانند گل در باغستان زود پژمرده می‌شود. کسانی که قانع اند، از غم در امان می‌مانند. زندگی دائما در نوسان است و هرگز ثابت نمی‌ماند. شب‌های طولانی نمی‌توانند ابدی باشند و در نهایت صبحی خواهد آمد. شاعر به تالمات جانکاه عشق اشاره می‌کند و به این نکته معترض است که زخم‌ها و دردی که از محبوبه‌اش بر او رفته، جاودانه نخواهد ماند. او همچنین به خطراتی که در راه عشق وجود دارد، اشاره می‌کند و می‌گوید که نباید نگران زخم‌ها بود زیرا هیچ چیزی دائمی نیست. در کل، شعر پیامی از گذرایی عشق و زندگی دارد.
بملک عشق دل شادمان نمی ماندگل شکفته درین گلستان نمی ماند
هوش مصنوعی: در سرزمین عشق، دل شاد و خوشحال نمی‌ماند و مانند گلی که در باغی شکفته است، دوام و پایداری نخواهد داشت.
نمی خورد غم روزی کسیکه قانع شدهمای هرگز بی استخوان نمی ماند
هوش مصنوعی: کسی که به قناعت راضی باشد، از غم و اندوه خبری نخواهد داشت؛ زیرا هر چیز که در زندگیاش کم بوده، آن را با رضایت پذیرفته و آرامش خواهد داشت.
چرا چو موج همیشه است بیقراری مابیک قرار چو وضع جهان نمی ماند
هوش مصنوعی: چرا باید مانند موج همیشه بیقرار باشیم، در حالی که اوضاع جهان هرگز ثابت نمی‌ماند؟
سیاه روزی ما همچنین نخواهد ماندشب ار دراز بود جاودان نمی ماند
هوش مصنوعی: روزهای سخت و تاریک ما نیز به این شکل ادامه نخواهد داشت. اگر چه شب ممکن است طولانی باشد، اما همیشگی نخواهد ماند.
دلا مکش همه شب آه جانگداز چو شمعکه وقت صبح بکامت زبان نمی ماند
هوش مصنوعی: ای دل، مانند شمع در شب، آه و ناله مکن؛ زیرا که هنگام صبح، دیگر از تو چیزی باقی نمی‌ماند.
ازین رمی که ترا از من است پیکان همزتیر جور تو در استخوان نمی ماند
هوش مصنوعی: اگر رنجی که از طرف تو بر من میرسد، تیر تو از چنان جوری است که حتی اثر آن بر استخوانم نیز نمی‌ماند.
شمار زخم ستمهای دوست نتوان کردکه از خدنگ جفاها نشان نمی ماند
هوش مصنوعی: نمیتوان تعداد زخمهایی که از دوست به خاطر ظلم و ستم او به وجود آمده را شمرد، زیرا نشانهای از تیرهای جفا باقی نمی‌ماند.
براه پرخطری می روم که نقش قدمزبیم در عقب کاروان نمی ماند
هوش مصنوعی: در مسیر پرخطر و دشواری قدم میزنم که نشانی از عقبنشینی یا ضعف در من باقی نخواهد ماند.
کلیم ناوک آهت گشاد خواهد یافتهمیشه تیر کسی در کمان نمی ماند
هوش مصنوعی: هرگاه از دل درد و اندوهی بیفکنی، مایهی گله و شکایت تو همیشه به جایی خواهد رسید. هیچگز تیر دل کسی که اندوهش را میزند، در کمان نمی‌ماند.