شمارهٔ ۳۱ - تاریخ فوت مولانا ملک قمی
هوش مصنوعی: این شعر درباره‌ی پادشاهی است که در دنیای معنوی و ادبی بسیار بلندمرتبه و قابل احترام است. نام او به اندازه‌ای مشهور است که به عنوان نماد سخن و ادب شناخته می‌شود. وسعت حکمرانی او از قُم تا دکن را شامل می‌شود و این نشان‌دهنده‌ی عظمت و گستردگی فکرش است. او به واسطه‌ی دل‌نگرانی‌هایش در زندگی، در تلاش برای ابراز احساسات و آرزوهایش بوده و همواره به معنای زندگی توجه داشته است. در پایان، شاعر اشاره می‌کند که او به دلیل عمق فکر و هنر خود، جزو بزرگترین شخصیت‌های ادبی است و نامش در تاریخLiterature به عنوان سرآمد اهل سخن خواهد ماند.
ملک آن پادشاه ملک معنیکه نامش سکه نقد سخن بود
هوش مصنوعی: پادشاه سرزمین معنا، آن چنان بزرگ و با ارزش است که نامش به مانند سکهای درخشان و معتبر در زبانهاست.
چنان آفاق گیر از اهل معنیکه حد ملکش از قم تا دکن بود
هوش مصنوعی: به گونهای با اهل معرفت و حقیقت در ارتباط باش که وسعت و تأثیرشان به اندازه‌ای باشد که از قم تا دکن را دربر بگیرد.
زدی از سوز دل در خانه آتشدوات و کلک او شمع و لگن بود
هوش مصنوعی: از دل سوختهام شعلهای در خانه روشن کردهام، و قلمم همچون شمع و دواتم مانند لگن است.
بصورت گر بکلکش آرمیدیبمعنی ساکن بیت الحزن بود
هوش مصنوعی: اگر تو را به شکل ظاهریات نگاه کنم، انگار در بیتالحزن (محل اندوه) ساکن شدهای.
بهر جا بکر معنی جلوه کردیباو نزدیکتر از پیرهن بود
هوش مصنوعی: هر کجا که زیبایی و عمق معنا را نشان دادی، به او نزدیکتر هستی تا به پیراهن خود.
سوی گلزار جنت رفت آخرکه دلگیر از هوای این چمن بود
هوش مصنوعی: در نهایت، او به باغ بهشت رفت، زیرا از هوای این دنیا و چمنزار دلگیر و ناامید بود.
قلم چون نی اگر نالد عجب نیستنه او را در بنان او وطن بود
هوش مصنوعی: اگر قلم به مانند نی ناله کند، تعجبی ندارد، زیرا او در دست کسی که آن را مینویسد، جایی ندارد.
کسی کانگشت بر حرفش نهادیزغم انگشت حسرت در دهن بود
هوش مصنوعی: اگر کسی بر کلام او دست بگذارد، از درد و حسرت به حالت اندوه به سخن خواهد آمد.
بجستم سال تاریخش ز ایامبگفتا (او سر اهل سخن بود)
هوش مصنوعی: به دنبال تاریخ سالهای او بودم و شنیدم که او یکی از بزرگترین سخنوران است.