شمارهٔ ۳۳ - تاریخ مسافرت شاه جهان به لاهور
هوش مصنوعی: این شعر درباره‌ی شاه جهان ثانی، صاحبقران، است که با ورودش به گلشن لاهور، به آنجا زیبایی و طراوت بخشید. او به مانند بهاری است که رنگ و بوی جدیدی به گل‌ها می‌دهد و با رحمتش بر پنجاب آبی می‌افکند. همچنین ورود او به نوعی نشانه‌ای از سعادت و خوشبختی برای مردم آن دیار به شمار می‌آید. تاریخ این رویداد را به عنوان عطیه‌ای عظیم از آسمان ثبت کرده است.
شاه جهان ثانی صاحبقران که چرخاز خاک درگهش بجهان آبروی داد
هوش مصنوعی: شاهی بزرگ و با عزت در جهان وجود دارد که به خاطر وجودش، زمین و آسمان به او افتخار میکنند و از کرامت او بهرهمند میشوند.
آمد بسیر گلشن لاهور چون بهارگلهای خاطر همه را رنگ و بوی داد
هوش مصنوعی: به باغ لاهور همچون بهار، گل‌ها با رنگ و عطر دلنواز خود دل همه را شاداب و خوشحال کردند.
ابر کفش که نایب دریای رحمتستپنجاب را زمرحمت آبی بجوی داد
هوش مصنوعی: ابر مانند فرشی است که جایگزین دریا و نماد رحمت خداوند است. در عوض رحمت الهی، زمین از باران سیراب میشود و آبی را برای زندگی تأمین میکند.
بر دیده های منتظران کرد موکبشبنشست و قیمت مژه ها موبموی داد
هوش مصنوعی: موکب گرانبهای او بر چشمان انتظار نشسته و ارزش اشکفتن مژهها را به آنها می‌دهد.
تاریخ این عطیه کبری سپهر گفت(پنجاب را سعادت جاوید روی داد)
هوش مصنوعی: در تاریخ، این هدیه بزرگ آسمان اعلام شده است که سرزمین پنجاب به خوشبختی همیشگی دست یافته است.