شمارهٔ ۲۸
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به زیبایی‌های اسب خاصی اشاره می‌کند که مانند حنا زیب و باشکوه است. او این اسب را به کوهی تشبیه می‌کند که در دامنش گل‌ها و زیبایی‌های بیشتری وجود دارد. در نهایت، شاعر به تغییر آسمان و زیبایی‌های اطراف اشاره می‌کند و نشان می‌دهد که رنگ حنا به شفق زیبایی می‌بخشد.
اسبت که حنا زیب فزای تن اوستکوهیست که لاله زار در دامن اوست
هوش مصنوعی: اسب او که زینت بخش تنش است، همچون کوهی است که در دامان خود گلهای لاله را پرورانده است.
نی نی غلطم که آسمان دگرستوز رنگ حنا شفق به پیرامن اوست
هوش مصنوعی: من هرگز اشتباه نمیکنم که آسمان دیگری وجود دارد و رنگ حنای شفق در دور و بر آن است.