شمارهٔ ۷۸
هوش مصنوعی: در این ابیات شاعر به وضعیت خود و درد و رنجی که از درون تجربه می‌کند، اشاره می‌کند. او می‌گوید که همانند لاله، آتش و درد خود را داریم و دچار مشکلاتی هستیم که خودمان ایجاد کرده‌ایم. شاعر از ساقی می‌خواهد که با یک جرعه، او را از این شرایط سخت رهایی دهد و به این فکر می‌کند که چرا باید با دشمنان خود دست و پنجه نرم کند. در واقع، او به دنبال آرامش و نجات از درگیری‌های درونی خود است.
چون لاله خودیم آتش خرمن خویشما خود شده ایم خار پیراهن خویش
هوش مصنوعی: ما همچون لالهای هستیم که آتش زندگیاش را به جان میخرد و این آتش، از حوادث و مشکلات خودمان نشأت میگیرد. ما خود تبدیل به خارهایی شدهایم که به ما آسیب میزنند و در حقیقت، مشکلاتمان خودساختهاند.
ما را بدو جرعه ساقی از خود برهانتا چند بسر بریم با دشمن خویش
هوش مصنوعی: ما را از بند خودت رهایی بخش تا دیگر نتوانیم با دشمنان خود ادامه زندگی دهیم.