شمارهٔ ۸۸
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به انتقال احساسات و عواطف خویش می‌پردازد. او به یادآوری آتش و خارهایی که در بیابان وجود دارند اشاره می‌کند و از جانب دیگر، بر زیبایی و لطافت سبز گیاهان تأکید می‌کند. در پایان، از خداوند درخواست می‌کند که آتش دوزخ کمتر از این با انسان‌ها برخورد کند و آسیب کمتری به آنها برساند.
آتش چو گذر بدشت پر خار کندبا سبزه تر لطف خود اظهار کند
هوش مصنوعی: وقتی آتش به دشتی پر از خار میرسد، با سبزهای تر و تازه، نشان لطف خود را نشان میدهد و زیبایی را نمایان می‌کند.
یارب مپسند کآتش دوزخ توبا تردامن کمتر ازین کار کند
هوش مصنوعی: ای خدا، نگذار که آتش دوزخ، با این کمکاری، به این شکل با انسان رفتار کند.