شمارهٔ ۲۶
هوش مصنوعی: در این ابیات شاعر به تضاد بین کفر و ایمان اشاره می‌کند و می‌گوید که با ظهور و تجلی نور الهی، هیچ چیز جز عشق باقی نخواهد ماند. وقتی از خود فاصله بگیریم و به تجلی حق بپردازیم، نه امید به وصال باقی می‌ماند و نه ترس از جدایی. در واقع، شاعر به معنای عمیق وجود انسان و تغییراتی که نزدیکی به خداوند ایجاد می‌کند، می‌پردازد.
با روی تو روی کفر و ایمان بنماندبا نور تجلیت دل و جان بنماند
هوش مصنوعی: چهره تو به قدری درخشان و زیباست که دیگر هیچ کفر و ایمانی در برابر آن باقی نمیماند و روشنایی وجود تو باعث میشود که دل و جان انسان در این نور گم شود.
چون مایی ما ز ما تجلی بستدامید وصال و بیم هجران بنماند
هوش مصنوعی: ما وقتی به حقیقت خود پی ببریم، دیگر در انتظار وصال و یا نگران جدایی نخواهیم بود.