شمارهٔ ۳۸
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به دشواری‌های عشق و طلب وصال اشاره می‌کند. او می‌گوید که برای رسیدن به معشوق، جز راهی پر از پیچیدگی و گفت‌وگو وجود ندارد. در این راه، کسی نمی‌تواند به سادگی به وصال برسد و حتی خواست‌های او نیز به آسانی تحقق نمی‌یابد. همچنین او بیان می‌کند که کسانی که در جستجوی درمان دردهای عشق هستند، از این درد محروم می‌مانند و هیچ چیزی از آنچه که می‌خواهند به آن‌ها داده نمی‌شود. به طور کلی، این شعر ابراز ناامیدی و سختی‌های عشق را به تصویر می‌کشد.
ای دل این ره به قیل و قالت ندهندجز بر در نیستی وصالت ندهند
هوش مصنوعی: ای دل، این مسیر نیاز به صحبتها و مجادلات بیفایده ندارد؛ تنها در آستانهی نابودی میتوان به وصال و اتحاد رسید.
و آنگاه در آن هوا که مرغان ویندتا با پر و بالی پر و بالت ندهند
هوش مصنوعی: در آن هوایی که پرندگان وجود دارند، تا زمانی که پر و بالی به تو ندهند، نمیتوانی پرواز کنی.
ملک طلبش به هر سلیمان ندهندمنشور غمش به هر دل و جان ندهند
هوش مصنوعی: خواستههای او را به هر قدرت و سلطانی نمیدهند، و غم او را نمیتوان به هر دل و جان وافر کرد.
درمان طلبان ز درد او محرومندکین درد به طالبان درمان ندهند
هوش مصنوعی: کسانی که به دنبال درمان درد خود هستند از درد او بیبهرهاند، زیرا این درد به کسانی که به دنبال درمان هستند، چیزی نمیدهد.