شمارهٔ ۶۷
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از درد و غم خود سخن می‌گوید. او به صورت تمثیلی به بلبل اشاره می‌کند که سرش را پایین آورده، نشانی از ناامیدی و یاس است. همچنین، به شب و غصه‌هایش اشاره می‌کند و به نیلوفر آبی که از آب بیرون می‌آید، نشان از امید و تلاش برای یافتن زندگی بهتر می‌باشد. در کل، این ابیات بیانگر تضاد میان غم و امید هستند.
گفتم: که زد این چنین دم سرد که من؟بلبل ز درخت سر فرو کرد که: من!
هوش مصنوعی: به کسی که از خوشحالی و شادابی دور است، گفتم: آیا این حال سرد و بیروح متعلق به من است؟ در همین حال، بلبل به آرامی از درخت پایین آمد و گفت: نه، این حال من است!
گفتم: به شب این غصه کسی خورد که مننیلوفر از آب سر برآورد که: من!
هوش مصنوعی: در دل شب، وقتی که غصهای وجود داشت، من که مانند نیلوفر آبی از آب سر بیرون آوردهام، در این شرایط تنها خودم را پیدا کردم و احساس کردم که این غصه به من مربوط است.