شمارهٔ ۷۸
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به شمعی اشاره می‌کند که با روشنایی خود می‌درخشد و به خود می‌خندد. اما او تأکید می‌کند که سوز و دلتنگی او از عمق جانش نشأت می‌گیرد و قابل مقایسه با سوزی نیست که به خاطر چیزی ظاهری یا مصنوعی به وجود آمده باشد. به طور کلی، شاعر به تفاوت عمیق میان احساسات اصیل و سطحی اشاره می‌کند.
ای شمع بخیره چند بر خود خندیتو سوز دل مرا کجا مانندی؟
هوش مصنوعی: ای شمع، چرا مدام به خود میخندی؟ تو که نمیدانی سوز دل من چگونه است.
فرق است میان سوز کز جان خیزدتا آنچه به ریسمانش بر خود بندی.
هوش مصنوعی: تفاوت زیادی وجود دارد بین احساساتی که از عمق وجود انسان برمیخیزند و آنچه که به زور و به اجبار بر خود تحمیل میشود.