شمارهٔ ۲
هوش مصنوعی: شاعر در این متن، از شاه انتظار دارد که خدمتش را تنها به خاطر مقام و مال انجام ندهد، بلکه بر اساس دو چیز مهم باشد: یکی بهره‌مندی از مقام و جایگاه پادشاهی و دیگری بیان مقامات و هدایت دینی. او می‌گوید که این دو وسیله او را به مقام صدق و حقیقت می‌رساند. شاعر از شاه می‌خواهد که در اعمالش با صداقت و خیرخواهی رفتار کند و او نمی‌خواهد که در نتیجه کارهایش خجالت بکشد یا عذاب ببیند. در نهایت، شاعر از شاه درخواست می‌کند که با سخنان نیکو و ادبیات زیبا به او احترام بگذارد.
شها توقعم از خدمتی چنین کردننه جبه بود و نه دستار و طیلسان وردا
هوش مصنوعی: من از تو انتظار ندارم که برای انجام چنین خدمتی، به عنوان یک مقام بلندمرتبه با جبه و دستار و لباس مجلسی حاضر شوی.
نه جاه و منصب و نه احتشام بود و قبولنه مال و نعمت و ثروت نه حرمت دنیا
هوش مصنوعی: نه مقام و جایگاه مهمی بود و نه احترام و منزلت اجتماعی، نه دارایی و ثروت چشمگیری وجود داشت، و نه ارزش و اعتباری در این دنیا.
نه نیز شیر و می و انگبین نه میوه و باغنه خلد و حور و قصور و نه سایهٔ طوبی
هوش مصنوعی: هیچیک از چیزهایی که انسانها به دنبال آن هستند، از جمله شیر، شراب، عسل، میوهها، باغها، بهشت، غزالها، کاخها، و سایه درختان بهشتی، به تنهایی نمیتواند تمامی خوشیها را فراهم کند.
بلی دو چیز تمنای داعیت بودستکه باز حاصل هر دو همی شود بهٔکی
هوش مصنوعی: البته دو خواسته وجود دارد که به خاطر دعوت تو اشتیاق این دو را دارم و اکنون هر دو به دست میآید.
یکی تمتع شاه جهان که دایم باددوم بیان مقامات و کشف دین هدی
هوش مصنوعی: یکی از لذتهای بزرگ که در دنیا وجود دارد، همیشه در انتظار بیان شخصیتها و تبیین دین و هدایت انسانهاست.
که تا بدین دو وسیلت رسم به «مقعد صدق»که هست مقصد و مقصود حضرت مولی
هوش مصنوعی: برای رسیدن به مقام والای "مقعد صدق" که هدف نهایی و مقصود اصلی حضرت مولی است، باید از این دو وسیله استفاده کرد.
اگر زکوة دهد شه به عامل اعمالازین خزانه، شوم سرخ روی در عقبی
هوش مصنوعی: اگر حکومت زکات را به افرادی که مسئول جمعآوری آن هستند، بدهد و آنها نیز از این منابع به درستی استفاده کنند، من در روز قیامت با آرامش و سرافراز خواهم بود.
غرامتی نکشم ز آنچه در قلم آمدخجالتی نبرم ز آنچه کرده ام انها
هوش مصنوعی: من بابت چیزهایی که به قلم آمده مدیون نیستم و از کارهایی که انجام دادهام شرمنده نیستم.
«ادیب صابر» ازین باب ای شه عالمچه سخت خوب یکی بیت می کند انشا
هوش مصنوعی: شاعر با صبر و دقت، شعرهای زیبایی میسراید و در این میان، ای بزرگ و عالمترین، چه لذتی دارد که یک بیت خوب خلق میشود.
«به صد قصیده ترا خوانده ام کریم و رحیمچنان مکن که خجل گردم اندرین دعوی»
هوش مصنوعی: من با صد شعر تو را به لطف و رحمت خواندهام، پس چنین نکن که در این ادعا خجالتزده شوم.
شها هزار مجلد کتاب باد چنینبرای حضرت تو ساخته ازین معنی.
هوش مصنوعی: ای سلطانی، هزاران جلد کتاب با این مضمون برای تو نوشته شده است.