تناجی
نجم‌الدین رازی

شمارهٔ ۴

دل در جهان مبند جهان یار بی وفاستتکیه برو مکن که برو تکیه بر هواست
با او بنوش باده که باری مقرر استداده بده که سخت حریف کژ دغاست
مارست و چاه هر چه تو بینی زمال و جاهمسکن در او مساز که در کام اژدهاست.