شمارهٔ ۶
هوش مصنوعی: این شعر درباره بیداری و آگاهی در مقابل خواب و غفلت است. شاعر می‌گوید که در این دوران، بسیاری از مردم در غفلت هستند و دل‌هایشان بیدار نیست. او به یادآوری از فانی بودن این دنیا اشاره می‌کند و توصیه می‌کند که به چیزهای ارزشمند دل نبندند، زیرا زمان زیادی باقی نمانده است.
بیدار شودلا که در این روزگار دونخفته دلند و دیدهٔ بیدار مانده نیست
هوش مصنوعی: بیدار شو، زیرا در این زمان نابهنگام، قلبها و چشمان بسیاری خواب ہیں و کسی بیدار نیست.
اندر سرای دنیی فانی عزیز منبسیار دل مبند که بسیار مانده نیست.
هوش مصنوعی: در این دنیا که همیشه در حال تغییر و زوال است، عزیز من، به چیزهای مادی و دلبستگیها زیاد وابسته نشو، زیرا زندگی مدت زیادی دوام نخواهد داشت.