شمارهٔ ۲۳
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر خود و همفکرانش را به عنوان افرادی آزاداندیش و قلندری معرفی می‌کند که در جستجوی عشق حقیقی هستند. آن‌ها بر این باورند که در وفای به عشق نباید به دیگران آسیب بزنند و باید دشمن نفس خود باشند. همچنین، اگر در حین این مسیر با خطراتی مواجه شوند، حاضرند قربانی شوند اما بر اصول خود پایبند بمانند.
ما قلندروشان قلاشیمما چه مردان جنگ و پرخاشیم
هوش مصنوعی: ما گروهی هستیم که به زندگی ساده و بیتکلفی میپردازیم و به دنبال جنگ و نزاع نیستیم.
شرط ما در وفای عشق آن استنخروشیم و نیز نخراشیم
هوش مصنوعی: شرط اصلی ما در عشق این است که نه خودمان را برنجانیم و نه به دیگری آسیب برسانیم.
همچو پروانه شمع دوست شویمدشمن نفس خویشتن باشیم
هوش مصنوعی: به مانند پروانهای که به دور شمع محبوب میچرخد، باید تمام وجود خود را فدای دوست کنیم و در عین حال، با نفس و خواستههای خود که مانع این عشق هستند، در جدل باشیم.
گر بریزند خون ما اوباشگو بریزند خاک او باشیم
هوش مصنوعی: اگر خون ما را بریزند، ما نیز باید در خاک او باشیم.