شمارهٔ ۱۵
هوش مصنوعی: شاعر در این بیت به عشق و شوقی عمیق اشاره دارد که در دل هر انسانی نسبت به معشوقش وجود دارد. او از حال حیرانی و افسوس صحبت میکند و به زیبایی و عطر گلی که در کنار معشوقش قرار دارد، اشاره میکند. این ابیات بیانگر حسرت و آرزوهای عاشقانه شاعر است.
ای آتش سودای تو در هر جانیبشنو سخن دلشده حیرانی
هوش مصنوعی: ای شعلهای که به عشق تو در دل هر کسی میسوزد، به صدای دلش گوش کن که در حیرت و سرگردانی است.
از خواجه سرا ببر، که افسوس بودپهلوی چنین گلی چنان ریحانی
هوش مصنوعی: بریز از دست خواجه، زیرا حسرت است که در کنار چنین گلی، بویی از ریحان نیست.