شمارهٔ ۳۴
هوش مصنوعی: در این ابیات، شاعر به بیان مقام والای انسان و دل انسان می‌پردازد. او به طور سینا اشاره می‌کند که موسی (پیامبر) در آنجا، بدون حجاب، کلام واقعی را شنید. عاشق واقعی، در مقامی بالاتر از عقل به سر می‌برد و همواره از حق سلام می‌شنود. دل انسان به عنوان عرش خداوند معرفی شده و در عین حال، دارای ابعادی از خاک و لاهوت است. در نهایت، شاعر به ارزش و مقام انسان اشاره می‌کند که مخزن خاصه خداوند است و تنها عارفان واقعی می‌توانند این حقیقت را درک کنند.
طور سینا گشت موسی را مقامبی حجاب آنجا شنیدی خود کلام
هوش مصنوعی: در کوه سینا، موسی به مقام و مرتبهای رسید که در آنجا به خوبی و روشنی کلام خدا را شنید.
عاشقی را طور معراج دل ستهر زمان از حق رسد او را سلام
هوش مصنوعی: هر بار که عاشق به مرحلهای از کمال و نزدیکی به خداوند میرسد، از جانب او مورد سلام و محبت قرار میگیرد.
دل که انسان ست عرش الله بداناز حدیث حضرت، آمد این کلام
هوش مصنوعی: دل انسان، همانند عرش خداست و این سخن از صحبتهای حضرت نشأت گرفته است.
این دل انسان بیضهء ناسوتی ثمرلیک در وی سر لاهوتی تمام
هوش مصنوعی: این دل انسان مانند تخممرغی از دنیای مادی است که دارای میوهای است، اما در آن روحی الهی و کامل نهفته است.
ذات انسان عین سر الله بدانهان شنو گفتم ترا مجمل کلام
هوش مصنوعی: ماهیت انسان همانند حقیقت الهی است. به حرف من توجه کن، که به تو مطلب را به اختصار بیان کردم.
یار انسان مخزن خاصه خدا ستغیر عارف کس نداند والسلام
هوش مصنوعی: دوستان و یاران، منبع و گنجینهای از اسرار الهی هستند و فقط افرادی که به عمق این معرفت آگاهند، می‌توانند این را درک کنند. همین!