شمارهٔ ١٢٨ - قصیده در مدح تاج الدین علی سربداری
هوش مصنوعی: این شعر با مضمون شادی و بشارت از پیروزی و نصرت سخن میگوید. شاعر اعلام می‌کند که زمان خوشبختی و پیروزی فرا رسیده و نور خوشبختی تمام تاریکی‌ها را از بین برده است. او از دولت و قدرت پادشاه سخن میگوید و او را با بزرگان تاریخ همچون سلیمان و نوشروان مقایسه می‌کند. شاعر امیدوار است که صفای مسند پادشاهی همیشگی باشد و برکت و رحمت در کشور ایران حاکم شود.
شعر به ستایش قدرت و بهروزی پادشاه می‌پردازد و از ولایتی که او دارد می‌ستاید و بیان می‌کند که همراهی بخت خوب در اینجا پادشاه را یاری کرده است. شاعر خود را بنده و مداح پادشاه دانسته و از کوشش برای حفظ نام و یاد او سخن میگوید. در انتها، شاعر بر عزم خود برای حمایت از پادشاه و آرزوی پیروزی دایمی تأکید می‌کند.
مرا دولت بشارت داد و گفت آمد زمان آنکه از دوران شوی بارد گر خرم دل و شادان
هوش مصنوعی: مشارکت سرنوشت به من نوید داد و گفت زمان آن فرا رسیده است که از سختیها و مشکلات گذشته رهایی یابم، اگر با دل شاد و خوشحال باشم.
صفای صبح پیروزی بفال سعد شد پیداظلام شام نکبت گشت زیر نور او پنهان
هوش مصنوعی: نور صبح، symbol خوبی و پیروزی است که با خود امید و شادابی به ارمغان میآورد. در مقابل، تاریکی شب که نماد ناکامی و بدبختی است، با طلوع صبح از بین میرود و به وسیله نور صبح پنهان میشود.
چه خوش زین مژده ناگه بگوش هوش من آمدمیان شام نکبت گشت زیر نور او پنهان
هوش مصنوعی: ناگهان این خبر خوش به ذهنم رسید که در میان شب تار و سخت، زیر نور او پنهان شدهام.
چه گفتم گفتم ایدولت بمانی تا ابد باقیکه از رمز تو میگوید برسم مژده دل با جان
هوش مصنوعی: من گفتم که ای معصوم من، باید همیشه در کنار من بمانی تا همواره پاسدار عشق و راز تو باشم و خوشحالی و دلخوشیام را به جان خود تقدیم کنم.
که اینک وقت آن آمد که بخشد از سرشفقتز تاب آفتاب غم نجاتم سایه یزدان
هوش مصنوعی: اکنون زمان آن فرارسیده که خداوند با مهربانیاش از تنگنا و غمهایم نجاتم دهد، همانگونه که آفتاب به من گرما میبخشد.
محیط مرکز دولت سپهر حشمت و رفعتجهان رأفت و رحمت خدیو کشور ایران
هوش مصنوعی: این متن به وصف و ستایش مرکز قدرت و عظمت حکومت در ایران می‌پردازد و به ویژگیهای مثبت چون رحمت و محبت خداوند برای کشور اشاره می‌کند. به عبارت دیگر، اینجا به شکوه و منزلت ایران و تأثیر آن در جهان پرداخته شده است.
سلیمان قدر آصف رأی تاج ملک و ملت آنببخشش هست چون حاتم ببخشایش چو نوشروان
هوش مصنوعی: سلیمان به آصف، که در درک و تدبیر اوج بلندی داشت، اهمیت و ارزش زیادی میداد و همچون حاتم طایی که معروف به بخشندگی است، او نیز به بخشش و سخاوت مشهور بود، همانطور که نوشروان، پادشاه دادگستر، به عدالت و انصاف شناخته میشد.
فلک قدر و ملک سیرت بود آنشاه نام آورکه نامش بر نگین خود نگارند از شرف شاهان
هوش مصنوعی: آسمان و سرنوشت، ویژگی و شخصیت پادشاهی را میسازند که نامش را بر روی انگشترش حک کردهاند، زیرا او از شرافت و بزرگی شاهان برخوردار است.
بر اوج طارم جاهش که با عرش است هم زانوفروتر پایه اش باشد بر تبت برتر از کیوان
هوش مصنوعی: در بلندای طارم، جایگاه او همسطح عرش است و حتی از پایه آن هم در جایگاه بالاتری قرار دارد، فراتر از کیوان.
نباشد سعد قاضی را درین فیروزه گون مسندجز این کاری که حکمش را بامضا میدهد فرمان
هوش مصنوعی: در این مقام فیروزهای، سعد قاضی تنها مسئولیتش این است که احکام را امضا کند و کاری جز این ندارد.
سپهدار صف پنجم که بهرام است نام اوکند بد کیش خصمش را به تیغ جانستان قربان
هوش مصنوعی: سپهداری از صف پنجم که نامش بهرام است، به دشمن خود که دارای عقاید نادرست است، با شمشیرش حمله می‌کند و او را به قتل میرساند.
فراز مسند شاهی صفای ذات پاکش بینکه خورشید پنداری بر اوج آسمان تابان
هوش مصنوعی: این شعر به زیبایی شخصیت و مقام والای فردی اشاره دارد. شاعر به وصف چهرهای می‌پردازد که مانند خورشید در بلندای آسمان درخشان است و پاکی و صفای وجود او را به تصویر میکشد. این فرد در جایگاهی رفیع قرار دارد و نورانیت او به قدری است که همچون خورشید در آسمان میدرخشد.
نوای زهره زهرا از آنرو دلپذیر آمدکه بر ساز طرب گوید مدیحش را بصد الحان
هوش مصنوعی: صدای دلنواز زهره زهرای پیامبر به خاطر این است که با ساز خوش، نغمههای شادیبخش و ستایشش را به زیبایی بیان می‌کند.
عطارد نامه فتحش بفیروزی چو بنویسدکند نصر من الله را طراز کنیت عنوان
هوش مصنوعی: اگر سیاره عطارد پیروزی را در نامهاش بنویسد، به گونهای که نصر من الله را عنوان کند، این نشاندهندهی فتح و پیروزی بزرگ خواهد بود.
به پیکی بر درش گردد مه تابان شبا روزیبمیدان فلک زین رو فرو مانند ازو اقران
هوش مصنوعی: یک پیامآور به دروازهاش میآید که مانند ماه درخشان است. او در روز به میدانی از آسمان میرود و به همین دلیل دیگر ستارهها از او کمنورتر به نظر میرسند.
نسیم روضه خلقش بر آن کورا خلیل آمدبلطف ار بگذرد روزی شود آتش بر و ریحان
هوش مصنوعی: نسیم خوشبو و ملایمی که از باغ بهشتی او سرازیر میشود، اگر آن نابینا، یعنی کسی که از زیباییها و لطافتها محروم است، فرصتی پیدا کند، میتواند روزی آتش عشق و شوق را در دلش شعلهور سازد و او را به سمت عطر گلهای آن باغ بکشاند.
سموم آتش قهرش بدریا بگذرد بیندز قعرش خاک و خاکستر شود بر گنبد گردان
هوش مصنوعی: خشم او مانند آتش سوزان به دریا میرسد و در اعماق آن، خاک و خاکستر میشود و بر روی گنبد آسمان پراکنده میگردد.
نگویم ابر نیسانی بود چون دست در بارشکه اصحاب کمال از من شمارند این بصد نقصان
هوش مصنوعی: من نمیگویم که ابر نیسانی بود، زیرا به دست آوردن بارش آن مانند این است که کسانی که به کمالات دست یافتهاند، از من به شمارش میآیند در حالی که من پر از نقص هستم.
ازین گر رشحه ئی ریزد بود اصل سعادتهاوز آن گر قطره ئی بارد شود سرمایه طوفان
هوش مصنوعی: اگر حتی ذرهای از این نعمتها به دست آید، اصل خوشبختیها در آن نهفته است و اگر تنها یک قطره از آن بریزد، میتواند باعث بروز طوفان و تحولی بزرگ شود.
جهاندارا بدرگاهت کشید ابن یمین گوهرکه در عالم کسی چون تو نمیداند بهای آن
هوش مصنوعی: ای بیهمتا و بزرگوار، ابن یمین این گوهر را به درگاه تو تقدیم می‌کند، زیرا در عالم هیچکس ارزش و بهای این گوهر را چون تو نمیداند.
سخن آورد و عقلم مرا گفت این متاع آنجاچو سحر سامری باشد بنزد موسی عمران
هوش مصنوعی: سخن به میان آمد و عقل من به من گفت که این کالا مانند سحر سامری است که نزد موسی، پسر عمران، قرار دارد.
اگر چه در موزونست شعر آبدار توولیکن زیرکی نبود گهر بردن سوی عمان
هوش مصنوعی: شعر تو هرچند زیبا و دلنشین است، اما اگر دانش و تیزهوشی نباشد، نمیتوانی چیز ارزشمندی را به جایی خوب ببری.
بلی گر چه صوابست این که عقلم رأی زد لیکنچنین دولت نمی افتد بنزد هرکسی آسان
هوش مصنوعی: بله، هرچند که عقل من میگوید این کار درست است، اما باید بدانید که بهدست آوردن این موفقیت به این سادگیها نیست و برای هرکس امکانپذیر نیست.
کنون چون بخت یاری کرد بوسیدم رکاب توعنان این سعادت را زکف دادن توان نتوان
هوش مصنوعی: اکنون که بخت به من یاری رسانده است، رکاب تو را بوسیدم و نمیتوانم این سعادت را از دست بدهم.
فراز مسند شاهی توئی سلطان بحمداللهبسان عنصری بنده بر تخت تو مدحت خوان
هوش مصنوعی: تو ای پادشاه، با یاری خداوند بر بلندای سلطنت نشستهای و چون عنصری، من نیز به عنوان خدمتی به تو، بر این تخت تو را ستایش میکنم.
تو آن شاهی که میدانی کماهی حال من بندههنرهای ایازی را که داند بهتر از سلطان
هوش مصنوعی: تو مانند شاهی هستی که از حال من بنده باخبر هستی، مثل ماهی که وضعیتش را میشناسد. هنرهای عیسی را بهتر از هر سلطانی میدانی.
بماند جاودان نامت بشعرم زنده بهر آنکه نامت زنده میدارم بآب چشمه حیوان
هوش مصنوعی: نامت همیشه در اشعار من باقی خواهد ماند، زیرا من به خاطر تو آن را زنده نگه میدارم، همچنان که آب چشمه حیات همواره جاری است.
بشاعر زنده میماند بگیتی نام شاهانرافروغ از رودکی گیرد چراغ دوده سامان
هوش مصنوعی: شاعر در دنیا زنده میماند و نام شاهان را زنده نگه میدارد. او از رودکی الهام میگیرد و مانند نوری در دنیای شعر روشنایی میبخشد.
منم بستان ملکت را نوای بلبل خوشگونوائی ده فراکارم برای رونق بستان
هوش مصنوعی: من باغی را دارم که صدای بلبل در آن بسیار دلنشین است و من هم میخواهم برای زیبایی و شادابی این باغ، کارهایی انجام دهم.
همیشه تا مه تابان نماید چشم خلقانراگهی چون گوی و گه چوگان برین فیروزه گون میدان
هوش مصنوعی: همیشه تا زمانی که ماه درخشان به چشم مردم میتابد، گاهی مانند گوی و گاهی هم مانند چوگان در این میدان آبی رنگ، بازی می‌کند.
به میدان شقاوت باد گوی آسا سر خصمتبه هر صورت که رأی تست گردان در خم چوگان
هوش مصنوعی: در میدان سختیها، سرنوشتت را به دست خودت بسپار و با هر شکلی که میخواهی، با دشمنی که داری، روبهرو شو و مانند یک بازیکن در بازی چوگان، آن را به سمت هدف خود هدایت کن.