شمارهٔ ١۶٢ - وله
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از باد صبا می‌خواهد که خبری از خسرو (فرمانروای دل) به او برساند. او به صفات نیک یونس طاهر نسب اشاره می‌کند و می‌گوید که بخشش او خطر ندارد. شاعر به عطا و generosity اشاره می‌کند که مانند پسرکی از عدم به وجود آمده است. همچنین، از طبیعت طوطی می‌گوید که فقط زمانی می‌تواند سخن بگوید که شیرینی شکر در دهانش باشد. شاعر خواهان این است که وقتی به مقام بالای دوست می‌رسد، حال او را به آن دوست منتقل کند. او یقین دارد که برداشت‌های نیکو از او کم و بیش وجود دارد. شاعر از این احساس غمگین است که در این سال نمی‌تواند زیبایی‌های گذشته را ببیند و از ورود به درگاه لطف دوست ناامید است. در نهایت، شاعر به این نکته اشاره می‌کند که با وجود وجود نیکویی چون محبوب، جستجو در دیگر بخشش‌ها بی‌فایده است و از خورشید کریمی که سایه‌اش را می‌گیرد، می‌خواهد به او توجه کند تا نقش عنایتش آشکار شود.
از من ای باد صبا لطف بود گر سحریببر خسرو آفاق رسانی خبری
هوش مصنوعی: ای باد صبحگاهی، اگر لطفی کنی، بهتر است که خبری از آن پادشاه جهان را به سحرگاهان برسانی.
قدوه اهل کرم یونس طاهر نسب آنکبحر و کان را نبود با دل و دستش خطری
هوش مصنوعی: در میان بهترینهای سخاوت، یونس قرار دارد، که نسبش پاک و خالص است. او مانند دریا بزرگ و بینهایت است، اما هیچ خطری از سوی دل و دست او متوجه کسی نمیشود.
آن عطا پاش که همتاش بصحرای وجودنارد از کتم عدم مادر ارکان پسری
هوش مصنوعی: آن بخششی که از دل و اندیشهاش به دشت وجود میریزد، از پردهی عدم مادر همهی هستیها را به وجود میآورد.
و آنکه طوطی طبیعت نشود نطق سرایتا ز شکرش نبود در دهن او شکری
هوش مصنوعی: کسی که نتواند به زیبایی و دلنشینی سخن بگوید، مانند طوطی نیست که از وجود شیرینی در دهانش بهرهمند باشد. در واقع، حرفهایش فاقد جذابیت و شیرینی است.
چون بدان حضرت با رفعت میمون برسیعرضه دار از من و از حال من آنجا قدری
هوش مصنوعی: وقتی به آن مقام والا و بزرگ برسی، از طرف من و وضعیت من در آنجا چیزی بگو و ارائه کن.
که مرا هست یقین آنکه سوی ابن یمینبودت از عین عنایت گه و بیگه نظری
هوش مصنوعی: من به خوبی میدانم که توجه و عنایت تو به من همواره وجود دارد و هر لحظه از وجودت مرا مینگری.
چه خطا رفت که امسال نبینم چون پارنکند بر در او موکب لطفت گذری
هوش مصنوعی: چرا امسال نتوانستم مانند سال گذشته، با شوق و محبت به درگاه تو بیایم و جلوههای زیبایت را ببینم؟
راستی را نپسندد خرد از همچو منیبا وجود چو توئی جستن جود از دگری
هوش مصنوعی: خرد نمی‌تواند از وجود کسی مثل من خوشنود باشد در حالی که وجود تو هست. چرا باید از دیگری خوبی و بخشش را جستجو کنم؟
آفتاب کرمی سایه ازو باز مگیرتا بدانند که کردست عنایت اثری
هوش مصنوعی: خورشید کرمی، سایه‌اش را از کسی نگیرید تا بفهمند که لطف و محبت او چه تأثیری دارد.