شمارهٔ ۱۰
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به توصیف محلی می‌پردازد که محبوب او در آنجا ساکن است. او به زیبایی و سادگی آن مکان اشاره می‌کند و از رونق و سرسبزی آن در ایام مختلف سخن می‌گوید. شاعر زیبایی‌های محبوبش را با تصاویری مثل لاله و سرو توصیف می‌کند و به احساسات عمیق خود در ارتباط با او اشاره دارد. هرچند که در دریای غم غوطه‌ور است، ولی امید به وصال محبوبش او را شادمان می‌کند. در نهایت، شاعر با اشاره به حضور خود در هر کجا که محبوب باشد، به عشق و وابستگی‌اش تاکید می‌کند.
خرم آن کوی که منزلگه یارست آنجاروز پیروز کسیراست که بارست آنجا
هوش مصنوعی: خوشبختی و شادکامی در جایی است که محبوب و معشوق در آنجا سکونت دارد. تنها کسانی در آنجا موفق و پیروز هستند که بار عشق را بر دوش میکشند و در این مسیر تلاش میکنند.
عارضش لاله سیراب و قدش سرو سهی استبر سر سرو سهی لاله ببارست آنجا
هوش مصنوعی: چهرهاش مانند گل لالهای است که تازگی و شادابی دارد و قامتش همچون سرو زیبایی است. در آن محل که سرو زیبا و قدبلند است، گل لالهای در حال شکفتن و روییدن است.
هر خم از چین سر زلف گره بر گرهشکه زهم باز کنی مشک تتارست آنجا
هوش مصنوعی: هر پیچ و خم از چین و شکن زلفِ او، به گونهای به هم گره خورده است که اگر بخواهی آنها را باز کنی، بویی خوش و دلپذیر شبیه مشک در آنجا حاضر است.
گنج حسن رخ جانان نتوان داد ز دستگر چه از غالیه صد حلقه مارست آنجا
هوش مصنوعی: چهره زیبا و دلربای محبوب را نمیتوان به راحتی از دست داد، هرچند که در آنجا هزاران زنجیر و دردسر هم وجود داشته باشد.
حبذا منزل جانان که در ایام خزاناز فروغ گل خندانش بهارست آنجا
هوش مصنوعی: چه خوب است خانه محبوب که در روزهای پاییزی، به دلیل نور و زیبایی گلهای خندانش، حال و هوای بهاری دارد.
از خیال رخ دلبر خبرش پرسیدمگفت خوش باش که او عاشق زارست آنجا
هوش مصنوعی: از خیال چهره محبوبم دربارهاش سوال کردم. او گفت که خوش باش، زیرا او به شدت عاشق و غمگین است.
گر چه در بحر غم او بکنار افتادیملیک شادیم که امید کنارست آنجا
هوش مصنوعی: اگرچه در دریای غم به کناری افتادهایم، اما خوشحالیم که امیدی برای کنار آمدن وجود دارد.
هر کجا پای نهد هست سر ابن یمینو ز دو چشم گهر افشانش نثارست آنجا
هوش مصنوعی: هرجا که ابن یمین قدم میگذارد، نشانههای او و زیبایی‌های چشمانش آن مکان را زینت میبخشد.