شمارهٔ ۳۲
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر زیبایی و طراوت بهار را توصیف میکند. باد صبا صورت گل را می‌خشکاند و بلبل، شوق و نشاط خود را از سر می‌گیرد و در مدح گل می‌خواند. لاله به صورت آتشین درآمده و عطر مشک در هوا میوزد. فاخته به وعظ مشغول می‌شود و سرو سهی به عنوان واعظ در منبر قرار می‌گیرد. شاعر به یاد ایامی بیان میکند که برای نوشیدن شراب قرمز با محبوبش خوشحال است. ابن یمین که به وعظ فاخته گوش میدهد، به شادی و نشاط در باغ می‌پردازد و در عین حال شعف بهار را درک میکند. کل این شعر به زیبایی و نشاط بهار و شادی آن اشاره دارد.
باد صبا چون نقاب از رخ گل برگرفتبلبل مست از نشاط زمزمه از سر گرفت
هوش مصنوعی: باد صبا مانند پردهای که از روی گل برداشته شود، وزید و بلبل شاداب، به خاطر خوشحالی و سرور، دوباره شروع به خواندن کرد.
مدحت گل میکند بلبل خوشگو اداگل صفتش میدهد بر کف از آن در گرفت
هوش مصنوعی: بلبل با لحن زیبا درباره گل آواز می‌خواند و صفات خوب گل را وصف میکند. او این صفات را در دستانش دارد و به نمایش میگذارد.
لاله بصورت شدست مجمره آتشینز آنسببش اندرون دود معنبر گرفت
هوش مصنوعی: لاله مانند ظرفی سرخ و آتشین شده است و به همین دلیل از درون، بخار و دودی معطر بیرون میآید.
مشک فشان میوزد باد بهاری مگرآهوی سرو سهی نافه ازو برگرفت
هوش مصنوعی: نسیم بهاری به آرامی میوزد و به همراه خود عطر مشک را به ارمغان میآورد، گویی آهوی زیبا و رسا از این نسیم مشکین بهرهمند شده است.
فاخته شد واعظ و سرو سهی منبرشبر صفت واعظان چون سر منبر گرفت
هوش مصنوعی: یک فاخته به جای یک واعظ قرار گرفته و بر روی منبرش، مانند سایر وعاظ، به سخنرانی می‌پردازد.
گفت بدوران گل با صنمی گلعذارشاد کسی کو بکف باده احمر گرفت
هوش مصنوعی: گفت: در دوران گل، با دوست زیبایی که چهرهاش مانند گل است، شادمانی کنید. کسی که با دستی پر از شراب قرمز به جمع آمده، شاداب و خوشحال است.
ابن یمین چون شنید وعظ وی از جای جستدست نگار سهی قد سمنبر گرفت
هوش مصنوعی: ابن یمین وقتی که موعظهای را شنید، از جایش بلند شد و دست دختر زیبا و بلند قدی را که مانند درخت سمن بود گرفت.
روی بگلشن نهاد رغم جهانرا و جایبهر طرب کنج باغ چشمه ساغر گرفت
هوش مصنوعی: بر روی گلستان، دنیای رنگارنگ را به نمایش گذاشت و برای شادی و لذت، در گوشهای از باغ چشمهای پر از شراب را فراهم کرد.