شمارهٔ ۴۳
هوش مصنوعی: این شعر درباره عشق و زیبایی معشوق است و احساسات شاعر را نسبت به او بیان می‌کند. شاعر از زیبایی معشوق با تصاویری چون زلف‌های معنبر، ابروی هلال و لب‌های لعل صحبت می‌کند. او نشان می‌دهد که عشق و زیبایی معشوق چگونه باعث شور و نشاط او می‌شود و حتی در مقایسه با زیبایی‌های دیگر، معشوق همچنان برتر است. آنچه که شاعر در نهایت می‌گوید این است که اگر دل او به خاطر زیبایی معشوق بشکند، برایش جان و زندگی‌اش را فدای او خواهد کرد.
چون بت من بر سمن زلف معنبر شکسترونق کافور شد قیمت گوهر شکست
هوش مصنوعی: زمانی که معشوق من با زلف زیبایش جلوه نمایی می‌کند، زیبایی و شکوه سمن به کافور تبدیل می‌شود و ارزش جواهرات نیز به دلیل این زیبایی شکسته و بیمعنا می‌شود.
بر مه تابان او ابروی همچون هلالپرده مانی درید خامه آذر شکست
هوش مصنوعی: او که با زیباییاش مانند ماه درخشان است، ابروهایی شبیه هلال دارد. چادر زیبای او را با جذابیتش پاره کرد و زیباییاش مانند شعله آتش دل را میسوزاند.
تا بشکر خنده کرد لعل لبش درفشانرسته پروین گسست رشته گوهر شکست
هوش مصنوعی: هنگامی که لبخند او مانند دانههای درخشان لعل میدرخشد، ستاره پروین نیز زنجیرهاش را میشکند و گوهرها را به زمین میریزد.
باد صبا صبحدم بر گل رویش وزیدنازکی او چو دید بر سمن تر شکست
هوش مصنوعی: باد صبحگاهی با نرمی بر روی گل او وزید و نازکی و لطافت او را که دید، بر شاخه سمن تر شکست.
خواست برابر شود با رخ زیباش ماهمهر رخ او فکند بر مه انور شکست
هوش مصنوعی: خواست که زیبایی او با ماه مهر یکسان شود، اما چهرهی او نور خود را بر مه تابان افکند و این آرزو را برآورده نکرد.
ماه چو با آفتاب روی در آرد برویاز پی آن اوفتد کار وی اندر شکست
هوش مصنوعی: وقتی ماه به آفتاب روی میآورد، به دنبال او به زمین میافتد و کارش به شکست میانجامد.
گر دل ابن یمین بشکند آن نازنینجانش فدا باد و هست ار شکند ور شکست
هوش مصنوعی: اگر دل این شاعر نازنین بشکند، جانش فدای او خواهد شد و اگر هم او را بشکنند، شکسته نمیشود.